De zaak in het kort
De uitspraak van de rechtbank Rotterdam betreft een geschil tussen een groothandel in cv-ketels en de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. De staatssecretaris had aan de groothandel een last onder bestuursdwang opgelegd om reinigingsinstructies voor een thermische reiniging van cv-ketels aan hun afnemers te verstrekken en een publiekswaarschuwing uit te zenden. Dit was vanwege het risico van legionellabesmetting. De rechtbank oordeelde dat de last aanvankelijk terecht was opgelegd, maar dat nieuwe informatie aantoonde dat een chemische reiniging in plaats van een thermische reiniging nodig was. De rechtbank verklaarde het beroep van de groothandel gegrond en vernietigde het bestreden besluit.
Het verloop van het proces en de feiten
De zaak begon met het besluit van de staatssecretaris op 4 juli 2023, waarbij de groothandel een last onder bestuursdwang kreeg. Dit besluit kwam voort uit een rapport van het RIVM dat twee typen cv-ketels van de groothandel associeerde met legionellabesmettingen. De groothandel maakte bezwaar tegen het besluit en vroeg om een voorlopige voorziening, welke werd afgewezen. Vervolgens verklaarde de staatssecretaris het bezwaar ongegrond in een besluit van 12 juli 2024, waarop de groothandel beroep instelde bij de rechtbank.
Uit het rapport van het RIVM bleek dat de betrokken cv-ketels waarschijnlijk de bron waren van legionellabesmettingen in een appartementencomplex en andere locaties. Het RIVM stelde vast dat er een hoog risico op besmetting was bij de gebruikers van deze ketels. Dit leidde tot de eis van de staatssecretaris om reinigingsinstructies en een publiekswaarschuwing uit te geven. De groothandel diende aanvankelijk een plan van aanpak in, maar verweerder vond deze onvoldoende en legde de last op.
Tijdens de behandeling van het beroep werden verschillende deskundigen gehoord, waaronder vertegenwoordigers van de groothandel, het RIVM, en de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Het RIVM had in samenwerking met verschillende instanties onderzoek gedaan naar de legionellabesmettingen en de mogelijke bronnen daarvan. De groothandel stelde dat chemische reiniging de juiste maatregel zou zijn, terwijl de opgelegde thermische reiniging niet effectief zou zijn.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank oordeelde dat de staatssecretaris aanvankelijk terecht de last onder bestuursdwang had opgelegd op basis van de gegevens van het RIVM. De rechtbank vond dat er op dat moment voldoende aanwijzingen waren dat de ketels van de groothandel de bron van de besmettingen waren en dat een thermische reiniging een gangbare maatregel was om legionellabesmettingen te bestrijden.
Echter, na het nemen van het primaire besluit, kwam nieuwe informatie naar voren waaruit bleek dat de legionella zich aan het begin van de ketels bevond, waardoor thermische reiniging niet effectief was. Chemische reiniging bleek de juiste maatregel te zijn. De rechtbank stelde dat de staatssecretaris op basis van deze nieuwe informatie had moeten beoordelen of de opgelegde maatregel nog geschikt was en de last had moeten aanpassen.
Omdat de staatssecretaris de last niet had aangepast in het bestreden besluit, verklaarde de rechtbank het beroep van de groothandel gegrond. De rechtbank vernietigde het bestreden besluit voor zover het de thermische reinigingsinstructie betrof en herzag het primaire besluit. De groothandel moet nu instructies voor chemische desinfectie aan hun afnemers verstrekken. De rechtbank besloot ook dat de staatssecretaris de proceskosten en het griffierecht aan de groothandel moet vergoeden.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
