De zaak in het kort
In deze zaak staat een geschil centraal tussen een lid van een Vereniging van Eigenaars (VvE) en de VvE zelf. Het lid, hierna aangeduid als [appellante], is het oneens met een besluit van de algemene ledenvergadering van de VvE. Dit besluit houdt in dat een deel van de gemeenschappelijke tuin exclusief in gebruik wordt gegeven aan een specifieke appartementseigenaar. [appellante] heeft in hoger beroep verzocht dit besluit nietig te verklaren omdat het in strijd zou zijn met de wet en de splitsingsakte. Het hof heeft het verzoek van [appellante] toegewezen en het besluit nietig verklaard.
Het verloop van het proces en de feiten
[appellante] is sinds 2015 lid van de VvE en heeft bezwaar gemaakt tegen verschillende besluiten van de VvE. In eerste aanleg heeft de kantonrechter haar verzoek om de besluiten nietig te verklaren afgewezen, en [appellante] werd veroordeeld in de proceskosten. In hoger beroep heeft [appellante] haar verzoek beperkt tot het nietig verklaren van het besluit van 30 juni 2020 dat een deel van de gemeenschappelijke tuin exclusief in gebruik geeft aan de eigenaar van appartement [nummer1].
De relevante feiten zijn dat het appartementsgebouw in kwestie in 1978 is gesplitst in zeven appartementen, en dat de VvE is opgericht bij dezelfde splitsingsakte. Het Modelreglement van splitsing van eigendom uit 1973 is van toepassing verklaard. Volgens dit reglement hebben alle appartementseigenaars het recht op mede-genot van de gemeenschappelijke gedeelten volgens de bestemming daarvan.
Sinds 1987 heeft de vorige eigenaar van appartement [nummer1] toestemming gekregen van de VvE om een klein terras in de gemeenschappelijke tuin te maken. Bij de verkoop van het appartement in 2020 werd in de koopakte vermeld dat de VvE het gebruik van de tuin gedoogt, maar dat dit herroepen kan worden bij overlast. Tijdens de algemene ledenvergadering van 30 juni 2020 werd besloten dat het gebruik van de tuin door [nummer1] voortgezet kan worden, met zes stemmen voor en één stem tegen.
De beslissing van de rechtbank.
Het hof heeft geoordeeld dat het besluit van de algemene ledenvergadering nietig is. De belangrijkste reden hiervoor is dat het besluit in strijd is met het splitsingsreglement, dat bepaalt dat alle eigenaars het recht hebben op mede-genot van de gemeenschappelijke gedeelten. De gemeenschappelijke tuin behoort tot deze gedeelten, en het exclusief gebruik geven van een deel van de tuin aan één eigenaar is daarmee in strijd.
Het hof heeft vastgesteld dat de huidige situatie al sinds 1987 bestaat zonder dat de splitsingsakte is aangepast, wat betekent dat het gebruik jarenlang ten onrechte is gedoogd. Het besluit van de VvE om het exclusieve gebruik voort te zetten, is in strijd met de splitsingsakte en kan daarom niet in stand blijven. Het hof heeft het verzoek van [appellante] toegewezen en het besluit nietig verklaard.
Het hof heeft ook besloten dat de VvE de proceskosten van [appellante] in hoger beroep moet vergoeden, maar wees het verzoek af om [appellante] uit te sluiten van haar interne bijdrage in de door de VvE gemaakte kosten. De interne draagplicht van [appellante] volgt uit het splitsingsreglement, en er zijn geen wettelijke of uitzonderlijke omstandigheden die een uitzondering rechtvaardigen.
Deze uitspraak onderstreept de noodzaak voor VvE’s om zorgvuldig om te gaan met besluiten die de rechten van mede-eigenaars kunnen schenden en benadrukt het belang van het naleven van de splitsingsakte en het reglement bij het verdelen van gemeenschappelijke onderdelen.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
