De zaak in het kort
In deze juridische kwestie, geregistreerd onder
Het verloop van het proces en de feiten
De procedure begon met dagvaardingen die op 25 maart 2025 werden uitgebracht. [eiser] en [gedaagde] zijn respectievelijk de eisende en gedaagde partijen in de hoofdzaak. [eiser] vordert een schadevergoeding van € 25.000 vanwege problemen die zijn ontstaan door vermeende gebreken aan de eigendom die zij van [gedaagde] hebben gekocht. Deze problemen hebben betrekking op werkzaamheden die zijn uitgevoerd aan een gemeenschappelijke bouwmuur, die schade hebben veroorzaakt en waarvoor de Vereniging van Eigenaars [naam VvE 1] aansprakelijk is gesteld door [naam VvE 2].
De gedaagde, [gedaagde], reageert met een incidentele conclusie waarin zij de toestemming vraagt om [naam], de vermeende verantwoordelijke voor de schade, in vrijwaring op te roepen. De oproeping in vrijwaring is bedoeld om een derde partij bij de procedure te betrekken die in het geval van een veroordeling in de hoofdzaak, mogelijk aansprakelijk zal worden gehouden voor de schade. De incidentele conclusie tot oproeping in vrijwaring werd tijdig en vóór alle weren ingediend, zoals vereist volgens artikel 210 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv).
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank beoordeelde de incidentele vordering van [gedaagde] om [naam] in vrijwaring op te roepen. Om de vordering toe te wijzen, moet [gedaagde] aantonen dat er een rechtsverhouding bestaat tussen haar en [naam] die [naam] verplicht om de nadelige gevolgen van de beslissing in de hoofdzaak te dragen. Hoewel het bestaan van deze rechtsverhouding nog niet hoeft te worden bewezen op dit punt, moet er voldoende grond zijn voor de mogelijkheid van een dergelijk verband.
[gedaagde] heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat er een rechtsverhouding tussen hen en [naam] bestaat door te verwijzen naar een e-mail van [naam] waarin hij verklaart alle verantwoordelijkheid op zich te nemen voor de uitgevoerde werkzaamheden en de daaruit voortvloeiende schade. Dit heeft de rechtbank ervan overtuigd dat het niet uitgesloten is dat [gedaagde] regres kan nemen op [naam] voor de vordering van [eiser].
Ondanks dat [eiser] bezwaar heeft gemaakt tegen de vertraging die de vrijwaring kan veroorzaken, oordeelde de rechtbank dat deze vertraging niet onaanvaardbaar is. De rechtbank heeft daarom de incidentele vordering toegewezen en [gedaagde] toegestaan om [naam] op te roepen tegen een zitting op 4 november 2025. Bovendien werd [eiser] veroordeeld in de proceskosten van het incident, die aan de zijde van [gedaagde] werden begroot op € 271,50. De hoofdzaak zal worden voortgezet met een conclusie van antwoord door [gedaagde] op 21 oktober 2025.
Deze uitspraak illustreert het belang van een goede voorbereiding en juridische strategie in het geval van verborgen gebreken bij de aankoop van onroerend goed, evenals het proces van vrijwaring om aansprakelijkheidsrisico’s te beperken. De zaak benadrukt ook de complexiteit van juridische geschillen die kunnen ontstaan uit eigendomsoverdrachten en de noodzaak van gedegen juridisch advies.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
