De zaak in het kort
In deze zaak gaat het om de vaststelling van de WOZ-waarde van een woning in Amsterdam. De belanghebbende, de eigenaar van de woning, is in hoger beroep gegaan tegen een uitspraak van de rechtbank Amsterdam, waarin zijn beroep ongegrond werd verklaard. De zaak draait om de vraag of de vastgestelde WOZ-waarde van de woning correct is, waarbij de heffingsambtenaar vergelijkingsobjecten heeft gebruikt om de waarde te onderbouwen. De belanghebbende heeft bezwaar gemaakt tegen de vergelijkingsobjecten en de methoden die zijn gebruikt in de waardebepaling. De rechtbank heeft de nieuwe beroepsgronden die de belanghebbende tijdens de zitting heeft aangevoerd, tardief verklaard (te laat ingediend) en buiten beschouwing gelaten. De belanghebbende voert in hoger beroep aan dat de rechtbank ten onrechte zijn nieuwe gronden heeft genegeerd. Het gerechtshof Amsterdam oordeelde dat de rechtbank terecht de nieuwe beroepsgronden buiten beschouwing heeft gelaten en bevestigde de uitspraak van de rechtbank.
Het verloop van het proces en de feiten
De heffingsambtenaar van de gemeente stelde de WOZ-waarde van de woning vast op € 1.523.000 voor het kalenderjaar 2023, op basis van de waardepeildatum 1 januari 2022. De belanghebbende maakte bezwaar tegen deze beschikking, maar de heffingsambtenaar verklaarde het bezwaar ongegrond. Vervolgens stelde de belanghebbende beroep in bij de rechtbank Amsterdam, die eveneens zijn beroep ongegrond verklaarde.
Tijdens de beroepsprocedure bij de rechtbank, bracht de belanghebbende nieuwe gronden in, die de rechtbank vanwege hun late indiening niet in behandeling nam. Deze gronden hadden betrekking op de vergelijkbaarheid van de gebruikte vergelijkingsobjecten en de waardering van specifieke kenmerken van de woning zoals de berging en de onderhoudstoestand.
In hoger beroep bij het gerechtshof voerde de belanghebbende aan dat de rechtbank ten onrechte zijn nieuwe beroepsgronden had genegeerd en dat de heffingsambtenaar zijn verweerschrift te laat had ingediend, waardoor hij in zijn procesbelang zou zijn geschaad. De heffingsambtenaar had in hoger beroep aanvullende vergelijkingsobjecten ingebracht ter onderbouwing van de WOZ-waarde.
De beslissing van de rechtbank
Het gerechtshof Amsterdam oordeelde dat de heffingsambtenaar in zijn recht stond om in elke fase van het proces de waarde van de woning nader of anders te onderbouwen met nieuwe vergelijkingsobjecten. Het hof was van mening dat de vergelijkingsobjecten goed vergelijkbaar waren met de woning van de belanghebbende, aangezien ze zich in dezelfde straat bevonden, een vergelijkbare grootte en bouwjaar hadden, en ze allemaal een tuin hadden.
Wat betreft de nieuwe beroepsgronden die de belanghebbende tijdens de zitting bij de rechtbank naar voren had gebracht, was het hof het eens met de rechtbank dat deze te laat waren ingediend. De belanghebbende had voldoende tijd gehad om deze gronden vóór de zitting schriftelijk in te dienen. De heffingsambtenaar was daarom in zijn recht om deze gronden niet te hoeven beantwoorden tijdens de zitting.
Het hof vond dat de heffingsambtenaar adequaat rekening had gehouden met de verschillen tussen de woning en de vergelijkingsobjecten, zoals verschillen in kwaliteit, onderhoud en de aanwezigheid van een kelder. De waardering van de kelder als secundair woondeel was volgens het hof terecht, gezien de kenmerken van de ruimte. De belanghebbende had bovendien niet voldoende aangetoond dat de woning enkel glas had of dat er sprake was van lekkages.
Op basis van deze overwegingen concludeerde het gerechtshof dat de heffingsambtenaar de waarde van de woning niet te hoog had vastgesteld. De uitspraak van de rechtbank werd bevestigd en het hoger beroep van de belanghebbende werd ongegrond verklaard. Er was geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Beide partijen hebben de mogelijkheid om binnen zes weken beroep in cassatie in te stellen bij de Hoge Raad der Nederlanden.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
