De zaak in het kort
In deze zaak, behandeld door de rechtbank Limburg, stonden [eisers] tegenover Grobel IV B.V., een vastgoedbedrijf. De kern van het geschil betrof de kosten voor het vervangen van een zinken dak van een appartementencomplex in Maastricht. [eisers] kochten een appartementsrecht binnen dit complex met de verwachting dat de onderhoudskosten voor het dak beperkt zouden blijven, gebaseerd op een meerjarenonderhoudsplanning (MJOP) die een bedrag van € 75.000 vermeldde voor dakvervanging. Echter, na de aankoop werden zij geconfronteerd met een aanzienlijk hogere bijdrage vanwege de noodzaak om het dak volledig te vervangen, wat hen ertoe bracht een juridische procedure tegen Grobel te starten.
Het verloop van het proces en de feiten
De procedure begon met een dagvaarding waarin [eisers] Grobel beschuldigde van wanprestatie en schending van de mededelingsplicht in verband met de koopovereenkomst van hun appartementsrecht. [eisers] kochten in april 2021 hun appartementsrecht zonder te weten dat het dak van het complex ernstige gebreken vertoonde. Dit werd bevestigd door de notulen van de Vereniging van Eigenaars (VvE) en een rapport van Dakenaudit dat problemen aan het licht bracht, die niet duidelijk waren gecommuniceerd tijdens de verkoop.
De koopovereenkomst tussen [eisers] en Grobel was gebaseerd op het NVM-standaardmodel, waarin was opgenomen dat er geen aanmerkelijke verzwaring van financiële verplichtingen bekend was. Echter, de VvE-notulen en het Dakenaudit rapport wezen op mogelijke aanzienlijke reparatiekosten voor het dak, die volgens [eisers] niet goed waren gecommuniceerd door Grobel. Dit leidde tot een juridische vordering waarbij [eisers] een bedrag van € 17.272,50 eisten, vermeerderd met wettelijke rente, op basis van wanprestatie of, subsidiair, dwaling en onrechtmatige daad.
Grobel voerde verweer en stelde dat de extra onderhoudsbijdrage geen non-conformiteit of wanprestatie inhield en dat zij hun mededelingsplicht niet hadden geschonden. Grobel benadrukte dat de MJOP slechts een schatting was en dat de complexiteit van het dakprobleem al bekend was bij de VvE en daarin besproken was.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank stelde vast dat de kernvraag was of [eisers] het nadeel konden verhalen op Grobel. De kantonrechter oordeelde dat [eisers] op basis van de verstrekte documenten, waaronder de VvE-notulen, hadden moeten begrijpen dat de MJOP niet actueel was en dat de werkelijke kosten voor dakvervanging aanzienlijk hoger konden uitvallen dan het gereserveerde bedrag.
Het beroep van [eisers] op non-conformiteit en wanprestatie werd verworpen. De kantonrechter oordeelde dat de woning niet in strijd was met de koopovereenkomst en dat [eisers] na het lezen van de VvE-notulen en andere documenten hadden moeten inzien dat er ernstige problemen waren met het dak. Ook het beroep op dwaling werd afgewezen, aangezien Grobel geen informatie had achtergehouden en [eisers] tijdig waren geïnformeerd over de staat van het dak. Ten aanzien van de onrechtmatige daad oordeelde de rechtbank dat er onvoldoende bewijs was dat Grobel onrechtmatig had gehandeld.
De vorderingen van [eisers] werden afgewezen en zij werden veroordeeld tot betaling van de proceskosten, begroot op € 947,00. Het vonnis werd uitvoerbaar bij voorraad verklaard, wat betekent dat het onmiddellijk kan worden uitgevoerd ondanks eventuele beroepsprocedures. De rechtbank benadrukte dat [eisers] beter onderzoek hadden moeten doen naar de staat van het dak en de implicaties van de VvE-besluiten alvorens de koopovereenkomst te sluiten.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
