De zaak in het kort
In deze civielrechtelijke zaak, behandeld door de rechtbank Limburg, stond een geschil over de verdeling van een nalatenschap centraal. De partijen betrokken bij de zaak waren [eiser], [gedaagde sub 1], en [gedaagde sub 2], allen erfgenamen van de nalatenschap van de overledene [erflater]. Het conflict draaide om de verdeling van diverse posten, zoals opgenomen en overgeboekte bedragen door [gedaagde sub 1], de kosten van rechtsbijstand en advies, extra voorschotten, en kosten verbonden aan een woning. [eiser] beweerde dat bepaalde bedragen ten onrechte niet bij de nalatenschap waren betrokken en stelde dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hun aandeel hierin hadden verbeurd op grond van artikel 3:194 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek (BW), dat handelt over opzettelijke verzwijging van goederen.
Het verloop van het proces en de feiten
De procedure kende een complex verloop met meerdere tussenvonnissen. De rechtbank verwees naar eerdere beslissingen en feiten, zoals in de vonnissen van 12 juli 2023, 10 januari 2024 en 15 januari 2025. In het tussenvonnis van 15 januari 2025 werd vastgesteld dat bepaalde goederen bij de verdeling van de nalatenschap op 30 maart 2022 waren overgeslagen en nader verdeeld moesten worden op grond van artikel 3:179 lid 2 BW. Het ging hierbij onder andere om opnamen en overboekingen door [gedaagde sub 1] en de kosten van rechtsbijstand en advies.
Tijdens de mondelinge behandeling op 7 oktober 2024 werd de post van [eiser] verminderd van € 70.364,59 naar € 69.270,95. [eiser] stelde dat [gedaagde sub 1] specifieke bedragen had gepind en overboekingen had gedaan voor eigen gebruik en niet ten behoeve van de nalatenschap, wat door [gedaagde sub 1] werd betwist. [gedaagde sub 1] voerde aan dat de kosten van de nalatenschap allemaal kosten van de nalatenschap betroffen. De rechtbank besloot dat [eiser] en [gedaagde sub 2] voldoende gemotiveerd hadden weersproken dat de opnamen en overboekingen ten behoeve van de nalatenschap waren gedaan.
Daarnaast werden de kosten van rechtsbijstand en advies van [gedaagde sub 1] ter discussie gesteld. [eiser] en [gedaagde sub 2] betoogden dat deze kosten niet voor rekening van de nalatenschap mochten komen, omdat ze niet in het belang van de nalatenschap waren gemaakt, maar enkel het individuele belang van [gedaagde sub 1] dienden. De rechtbank stelde dat [gedaagde sub 1] onvoldoende had aangetoond dat de kosten nalatenschapskosten waren.
Een andere belangrijke kwestie betrof de kosten die ten behoeve van [naam 3] waren gemaakt. [eiser] stelde dat deze kosten door [naam 3] zelf gedragen hadden moeten worden, aangezien hij de woning bewoonde terwijl deze nog niet aan hem was toebedeeld. De rechtbank oordeelde dat [naam 3] de woning pas in 2015 was gaan bewonen, waardoor de kosten na die tijd niet als nalatenschapskosten konden worden aangemerkt.
De beslissing van de rechtbank.
De rechtbank oordeelde dat [gedaagde sub 1] haar aandeel in de opnamen en overboekingen en de kosten van rechtsbijstand en advies had verbeurd, omdat zij deze kosten opzettelijk had verzwegen. Hierdoor konden [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] niet meer mee delen in deze goederen. De bedragen die niet tot de nalatenschap hoorden, werden herverdeeld tussen [eiser] en [gedaagde sub 2]. De rechtbank bepaalde dat [gedaagde sub 1] haar aandeel in bepaalde kosten had verbeurd, wat betekende dat de resterende bedragen moesten worden verdeeld tussen [eiser] en [gedaagde sub 2] volgens hun respectieve breukdelen.
Ten aanzien van de woning in [plaats 1], werd bepaald dat deze aan [eiser] moest worden geleverd, nu hij aan de gestelde voorwaarden had voldaan. De rechtbank wees ook de vorderingen van [gedaagde sub 2] in reconventie toe, waarbij de toedeling van een andere woning aan [gedaagde sub 2] werd bevestigd.
De rechtbank compenseerde de proceskosten tussen de partijen vanwege hun bloedverwantschap, waardoor elke partij de eigen kosten moest dragen. Bovendien werd in het vonnis bepaald dat de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad waren, wat betekent dat ze direct moesten worden nagekomen, ongeacht eventuele hoger beroepen.
Samenvattend kwam de rechtbank tot een complexe herverdeling van de nalatenschap, waarbij de verantwoordelijkheden van de executeur en de verplichtingen van de erfgenamen centraal stonden. De zaak benadrukt de juridische uitdagingen en emotionele spanningen die kunnen ontstaan bij de verdeling van erfenissen, vooral wanneer kwesties van opzettelijke verzwijging en de toewijzing van kosten aan de nalatenschap in het geding zijn.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
