De zaak in het kort
In deze juridische kwestie stond een geschil centraal tussen Bruko Vastgoed B.V. en Belmar Apartments N.V. over de uitleg en uitvoering van een exploitatieovereenkomst voor appartementen op Bonaire. De overeenkomst, die op 30 juni 2024 afliep, bepaalde dat Belmar de appartementen van Bruko exploiteerde en daarvoor een provisie van 45% op de huuropbrengsten ontving. Het geschil draaide om de vraag of Belmar het recht had om boekingen te maken en provisie te ontvangen voor verhuur die na het einde van de overeenkomst zou plaatsvinden. Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba oordeelde dat Belmar niet bevoegd was om dergelijke boekingen te maken of om provisie daarover te ontvangen na de einddatum van de overeenkomst.
Het verloop van het proces en de feiten
Het proces begon toen Bruko in hoger beroep ging tegen een uitspraak van het Gerecht in eerste aanleg op Bonaire. Deze eerdere uitspraak gaf Belmar het recht om boekingen te maken voor na de einddatum van de overeenkomst en om de bijbehorende provisie te ontvangen. Bruko bestreed deze beslissing en voerde aan dat de exploitatieovereenkomst alleen betrekking had op de periode tot het einde van de overeenkomst en dat Belmar daarom na deze datum geen rechten meer had om boekingen te maken of provisie te ontvangen. De overeenkomst tussen de partijen was oorspronkelijk op 1 juli 2014 gesloten en had een looptijd tot 30 juni 2024. Tijdens de looptijd van de overeenkomst verzorgde Belmar de marketing, boekingen, schoonmaak en andere diensten voor de appartementen en inde zij de huurinkomsten. In ruil hiervoor behield Belmar 45% van de huuropbrengsten als provisie. Toen Bruko de overeenkomst in december 2022 opzegde, ontstonden er geschillen over boekingen die Belmar had gemaakt voor verhuur na de beëindigingsdatum.
Belmar was van mening dat zij recht had op provisie voor boekingen die zij had gemaakt tot het einde van de overeenkomst, zelfs als het verblijf na deze datum plaatsvond. Bruko betwistte dit en beriep zich op de specifieke bepalingen van de overeenkomst die volgens hen geen rechten toekenden voor boekingen na afloop van de overeenkomst. Het Gerecht in eerste aanleg had echter eerder in het voordeel van Belmar beslist, waardoor Bruko verplicht werd om de boekingen na 30 juni 2024 te respecteren en de bijbehorende provisie aan Belmar te betalen. In hoger beroep voerde Bruko meerdere grieven aan, waaronder het ontbreken van een spoedeisend belang voor Belmar en het feit dat Belmar niet langer bevoegd was om boekingen te maken na de looptijd van de overeenkomst. Belmar verdedigde haar positie door te stellen dat de exploitatieovereenkomst haar het recht gaf op provisie voor alle boekingen die zij had gemaakt tot het einde van de overeenkomst, ongeacht wanneer het verblijf plaatsvond.
De beslissing van de rechtbank
Het Hof oordeelde dat de uitleg van de overeenkomst door Bruko de juiste was. Volgens de Haviltex-maatstaf, die bij de uitleg van overeenkomsten wordt gebruikt, moeten de redelijke verwachtingen van partijen en de omstandigheden van het geval in acht worden genomen. Het Hof concludeerde dat de tekst van de overeenkomst geen rechten verleende aan Belmar voor boekingen na de einddatum van de overeenkomst, aangezien de exploitatie van de appartementen door Belmar zou eindigen op 30 juni 2024. Het Hof stelde dat het voor de hand liggend was dat partijen na deze datum zouden afrekenen en dat Belmar geen verdere verplichtingen of rechten had om boekingen te maken of provisie te ontvangen voor periodes na de beëindiging van de overeenkomst. Ook wees het Hof op het feit dat Belmar na de beëindigingsdatum geen diensten meer zou verlenen, zoals marketing of schoonmaak, en dat het daarom onredelijk zou zijn om haar nog provisie toe te kennen. Bovendien verklaarde het Hof dat er geen bewijs was dat Bruko op de hoogte was of had moeten zijn van eventuele afspraken uit het verleden tussen de VvE en Belmar die zouden impliceren dat Belmar bevoegd was om boekingen te maken na het einde van de overeenkomst.
Het Hof vernietigde het vonnis van het Gerecht in eerste aanleg en wees de vorderingen van Belmar af. Belmar werd veroordeeld tot het betalen van de proceskosten in zowel de eerste aanleg als het hoger beroep, en tot het terugbetalen van een bedrag dat Bruko op basis van het eerdere vonnis had betaald. Deze uitspraak gaf duidelijkheid over de rechten en verplichtingen van partijen bij het beëindigen van de exploitatieovereenkomst en benadrukte het belang van duidelijke afspraken en verwachtingen in contractuele relaties.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
