De zaak in het kort
In deze juridische procedure heeft de rechtbank Den Haag zich gebogen over de echtscheiding van een stel dat in 2014 in gemeenschap van goederen is gehuwd. De zaak betreft niet alleen de echtscheiding zelf, maar ook de nevenvoorzieningen, waaronder de zorgregeling voor hun minderjarige kind, kinder- en partneralimentatie, en de verdeling van de huwelijksgemeenschap. Beide partijen zijn het over de meeste zaken eens geworden, maar verschillen van mening over enkele specifieke punten, zoals de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken voor hun kind en de hoofdverblijfplaats van het kind. De rechtbank heeft een uitgebreide beschikking gegeven waarin deze en andere kwesties zijn behandeld.
Het verloop van het proces en de feiten
De procedure begon met een verzoekschrift van de man op 25 februari 2025, waarin hij de echtscheiding aanvroeg en verschillende nevenvoorzieningen verzocht, waaronder de vaststelling van de hoofdverblijfplaats van hun kind bij de vrouw en een verdeling van de zorg- en opvoedingstaken. De man wenste ook dat er kinder- en partneralimentatie zou worden vastgesteld. De vrouw diende een verweerschrift in, waarin zij ook zelfstandig verzocht om de echtscheiding, evenals nevenvoorzieningen betreffende de hoofdverblijfplaats van hun kind bij haar, een zorgregeling en voortgezet gebruik van de echtelijke woning.
Tijdens het huwelijk, dat in gemeenschap van goederen was gesloten, kregen de man en de vrouw een kind in 2017. Beide ouders hebben gezamenlijk ouderlijk gezag. De man en de vrouw konden geen ouderschapsplan indienen, wat normaal gesproken vereist is, maar de rechtbank besloot hen toch ontvankelijk te verklaren, omdat de partijen grotendeels overeenstemming hadden bereikt over de zorg voor hun kind.
Beide partijen hadden hun eigen voorstellen voor de kinderalimentatie en partneralimentatie. De man stelde een kinderalimentatie van € 108,- per maand voor, terwijl de vrouw een bedrag van € 116,- voorstelde. Ook over de partneralimentatie werd gediscussieerd, waarbij de vrouw € 457,- per maand aan de man zou moeten betalen.
De verdeling van de huwelijksgemeenschap was een belangrijk punt van discussie. Dit omvatte onder andere de echtelijke woning, bank- en spaarrekeningen, een creditcard en een auto met bijbehorende leaseovereenkomst. De vrouw wilde de echtelijke woning overnemen en partijen kwamen overeen dat een taxatie zou plaatsvinden. Mocht de vrouw de woning niet kunnen overnemen, dan zou deze verkocht moeten worden.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank besloot dat de echtscheiding kon worden uitgesproken, omdat het huwelijk als duurzaam ontwricht werd beschouwd. De hoofdverblijfplaats van het kind werd bij de vrouw vastgesteld, in lijn met de huidige situatie, waarbij het kind reeds bij haar verblijft. De rechtbank vond het belangrijk dat de emotionele motieven zwaarder wogen dan de financiële motieven van de man.
Wat betreft de zorg- en opvoedingstaken, heeft de rechtbank besloten dat de bestaande zorgregeling wordt voortgezet totdat de man een eigen woning heeft. Na het verkrijgen van een eigen woning door de man, moet een 50/50 zorgregeling worden ingevoerd, met specifieke afspraken over de verblijfsdagen van het kind bij de man en de vrouw. Dit schema moet geleidelijk worden opgebouwd, waarbij het Jeugd- en Gezinsteam betrokken blijft om te ondersteunen.
De rechtbank bepaalde de kinderalimentatie op € 116,- per maand, te betalen door de vrouw aan de man, ingaande vanaf de datum van de beschikking. De partneralimentatie werd vastgesteld op € 457,- per maand, eveneens te betalen door de vrouw aan de man, ingaande vanaf de inschrijving van de echtscheidingsbeschikking.
Voor de echtelijke woning werd bepaald dat de vrouw deze mag blijven gebruiken voor een periode van zes maanden na de inschrijving van de echtscheiding, en indien zij de woning niet kan overnemen, dat deze verkocht moet worden. De rechtbank bevestigde de afspraken die partijen hadden gemaakt over de verdeling van de bank- en spaarrekeningen, en andere bezittingen zoals de auto en de inboedel.
Ten aanzien van de proceskosten besloot de rechtbank dat deze tussen de partijen gecompenseerd worden, wat betekent dat beide partijen hun eigen kosten dragen. De rechtbank wees verder alle overige verzoeken af die niet in lijn waren met de uiteindelijke beschikking. Hiermee werd een uitgebreide regeling vastgesteld die de toekomst van beide partijen en hun kind na de scheiding structureert.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
