De zaak in het kort
De rechtbank Zeeland-West-Brabant heeft een verdachte veroordeeld voor een reeks vermogensdelicten, waaronder diefstal en poging tot inbraak. De verdachte, die al een fors strafblad heeft en als een stelselmatige dader wordt gezien, is veroordeeld tot een maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (ISD-maatregel) voor de duur van twee jaar. Dit besluit is genomen om zijn hardnekkige recidivepatroon te doorbreken en de veiligheid van de maatschappij te waarborgen. Daarnaast heeft de rechtbank beslissingen genomen over schadevergoedingen voor de benadeelde partijen.
Het verloop van het proces en de feiten
De zaak werd behandeld op de zitting van 30 januari 2026. De officier van justitie en de verdediging presenteerden hun standpunten. De verdachte werd beschuldigd van meerdere diefstallen en pogingen tot inbraak, waarbij in sommige gevallen braak of verbreking werd gebruikt om toegang te krijgen tot de plaats van het misdrijf. De rechtbank heeft de zaken onder twee parketnummers gevoegd behandeld.
Tijdens de zitting werd de verdachte voor de meeste feiten als schuldig bevonden op basis van zijn bekennende verklaringen en andere bewijsmiddelen zoals aangiftes en processen-verbaal. De verdachte had onder meer champagne, koffie, fietsen, postpakketten, een MacBook, en gereedschap gestolen. In sommige gevallen had hij de plaats van het misdrijf betreden door middel van braak, zoals het openwrikken van deuren of het forceren van ramen.
De verdediging betwistte de wettigheid en overtuigendheid van het bewijs voor enkele gevallen van braak en verbreking, maar de rechtbank achtte het bewijs voldoende voor de meeste ten laste gelegde feiten. De verdachte bekende zijn betrokkenheid bij de feiten en er was voldoende ondersteunend bewijs in de vorm van aangiftes en getuigenverklaringen.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank heeft geoordeeld dat de verdachte schuldig is aan twaalf diefstallen en een poging tot inbraak. De rechtbank achtte de ISD-maatregel noodzakelijk vanwege de frequentie en ernst van de misdrijven, zijn uitgebreide strafblad, en het feit dat hij eerdere straffen niet heeft nageleefd. De maatregel is bedoeld om zijn recidivepatroon te doorbreken en de maatschappij te beschermen.
Daarnaast heeft de rechtbank besloten over de vorderingen van de benadeelde partijen. De verdachte moet schadevergoedingen betalen voor de gestolen goederen, waaronder een fatbike en andere eigendommen. De rechtbank bepaalde dat de verdachte een schadevergoeding van € 1.399,00 moet betalen aan een van de benadeelde partijen met betrekking tot een gestolen fatbike. Voor een andere benadeelde partij werd een vergoeding van € 714,00 toegewezen.
De rechtbank heeft ook een vordering tot tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke gevangenisstraf afgewezen, omdat de ISD-maatregel effectiever wordt geacht in deze situatie. De rechtbank benadrukte dat de reclassering de maatregel actief moet uitvoeren om het recidiverisico te verminderen.
Samenvattend heeft de rechtbank met deze uitspraak beoogd een langdurige en effectieve interventie te realiseren die gericht is op het verminderen van verdere criminele activiteiten van de verdachte en het beschermen van de samenleving tegen zijn recidivistische gedrag. De opgelegde maatregelen en schadevergoedingen weerspiegelen de ernst van de gepleegde misdrijven en de noodzaak om de verdachte te rehabiliteren binnen een gestructureerde omgeving.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
