De zaak in het kort
In deze juridische kwestie heeft de rechtbank Amsterdam zich gebogen over een conflict binnen een Vereniging van Eigenaars (VvE) betreffende de toewijzing van parkeerplaatsen. Het gaat om het artikel 17 van het Huishoudelijk Reglement (HHR) van de VvE, dat volgens de eiseres in strijd is met de splitsingsakte. De rechtbank heeft geoordeeld dat artikel 17 inderdaad nietig is omdat het afwijkt van de bepalingen in de splitsingsakte. Daarbij is de VvE veroordeeld in de proceskosten van de eiseres.
Het verloop van het proces en de feiten
De eiseres, lid van de Vereniging van Eigenaars van een appartementencomplex bestaande uit 32 appartementen, startte een procedure tegen de VvE. De appartementen zijn verdeeld over verschillende verdiepingen, waarbij de appartementen op de verdiepingen één tot en met zes geen eigen berging of parkeerruimte hebben. Het artikel 17 HHR gaf het bestuur van de VvE de bevoegdheid om 24 parkeerplaatsen op de gemeenschappelijke grond toe te wijzen aan de bewoners van deze lagere verdiepingen.
De eiseres verzette zich tegen de uitvoering van dit artikel en voerde aan dat het in strijd was met de splitsingsakte, waarin staat dat de parkeerplaatsen gemeenschappelijk eigendom zijn en door de VvE in stand gehouden moeten worden. Zij stelde dat de toewijzing van parkeerplaatsen aan specifieke appartementen in strijd is met deze bepalingen. De VvE en haar bestuur hadden geen juridisch advies ingewonnen over de geldigheid van het artikel, wat leidde tot onzekerheid binnen de vereniging.
Tijdens de zitting in de rechtbank Amsterdam, gehouden op 30 januari 2026, presenteerden beide partijen hun standpunten. De eiseres handhaafde haar primaire vordering voor een verklaring dat artikel 17 nietig was en trok haar secundaire vorderingen in. Ze eiste ook dat de VvE de proceskosten zou dragen, zonder dat zij als lid daarin hoefde bij te dragen.
De beslissing van de rechtbank.
De rechtbank stelde vast dat artikel 17 van het Huishoudelijk Reglement nietig is, omdat het indruist tegen de bepalingen van de splitsingsakte. In de splitsingsakte is het parkeerterrein namelijk als gemeenschappelijk eigendom vastgesteld en dient het door de VvE als zodanig onderhouden te worden. De rechter oordeelde dat de regeling in artikel 17 HHR, die voorziet in een exclusieve toewijzing van parkeerplaatsen aan bepaalde appartementen, in strijd is met de splitsingsakte en daarom nietig verklaard moest worden.
De rechtbank wees de primaire vordering van de eiseres toe en verklaarde dat artikel 17 HHR nietig is voor zover het betrekking heeft op het nummeren en exclusief toewijzen van parkeerplaatsen aan de bewoners van de verdiepingen één tot en met zes. De subsidiaire vordering werd niet behandeld aangezien de primaire vordering werd toegewezen.
Verder werd de VvE veroordeeld tot betaling van de proceskosten van de eiseres, die in totaal € 1.678,40 bedroegen, inclusief de kosten van dagvaarding, griffierecht en het salaris van de gemachtigde van de eiseres. De VvE werd ook veroordeeld tot betaling van de buitengerechtelijke incassokosten ter hoogte van € 925,-. De rechtbank bepaalde dat deze kosten binnen veertien dagen na de uitspraak voldaan moeten worden, op straffe van extra kosten bij niet-tijdige betaling.
Ten slotte verklaarde de rechtbank dat de onderdelen van het vonnis met betrekking tot de proceskosten en de incassokosten uitvoerbaar bij voorraad zijn, wat betekent dat de VvE deze direct moet voldoen, ook als zij in hoger beroep zou gaan. De overige vorderingen van de eiseres werden afgewezen. De uitspraak werd mondeling in het openbaar uitgesproken door de rechter, mr. L. Voetelink, in aanwezigheid van de griffier.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
