De zaak in het kort
In deze zaak draait het om een geschil tussen een groep eisers, aangeduid als HBC c.s., en Aannemersbedrijf Van der Worp B.V. De partijen hebben overeenkomsten gesloten voor de bouw van een bedrijfsverzamelgebouw, waarvan de oplevering ernstig vertraagd is. Beide partijen beschuldigen elkaar van de verantwoordelijkheid voor deze vertraging. Daarnaast is er discussie over de betaling van door Van der Worp in rekening gebracht meerwerk. HBC c.s. willen toegang tot de bouwlocatie voor controle en eisen dat Van der Worp het werk uiterlijk op 1 juni 2026 oplevert, onder dreiging van een dwangsom. Ze willen ook de mogelijkheid om verschuldigde kortingen te verrekenen met reguliere termijnbetalingen of deze kortingen alvast uitbetaald krijgen. Bovendien willen zij inzage in documenten met betrekking tot aan onderaannemers opgedragen werk en dat Van der Worp haar retentierecht niet langer uitoefent. Van der Worp verwerpt deze vorderingen. De voorzieningenrechter heeft een aantal van deze vorderingen toegewezen, zoals het verschaffen van toegang tot de bouw voor HBC c.s. en inzage in bepaalde documenten, terwijl andere vorderingen zijn afgewezen.
Het verloop van het proces en de feiten
De procedure begon met een dagvaarding op 9 februari 2026, gevolgd door diverse akten en een mondelinge behandeling op 17 februari 2026. Tijdens de mondelinge behandeling werd duidelijk dat twee van de oorspronkelijke eisers hun vorderingen hadden ingetrokken. Partijen hebben meerdere malen geprobeerd tot een minnelijke schikking te komen maar slaagden daar niet in, waarna de rechtbank om een vonnis werd gevraagd.
De feiten van de zaak omvatten de overeenkomst die in juni 2023 werd gesloten tussen HBC en Van der Worp voor de bouw van een bedrijfsgebouw in Haarlem. Dit complex omvat 126 bedrijfsunits en gemeenschappelijke ruimten. Het project is in appartementsrechten gesplitst, en HBC heeft 85 van deze units al verkocht. De kopers van deze units hebben afzonderlijke aannemingsovereenkomsten met Van der Worp gesloten. Het project kampt met aanzienlijke vertragingen, en HBC c.s. beschuldigen Van der Worp van uitvoerings- en planningsfouten. Van der Worp wijt de vertragingen echter aan HBC, die volgens haar niet tijdig de benodigde ontwerpinformatie heeft aangeleverd.
De beslissing van de rechtbank
De voorzieningenrechter heeft bepaald dat Van der Worp HBC c.s. toegang moet verlenen tot de bouwplaats voor inspectie van de voortgang en kwaliteit van het werk. Dit moet gebeuren met een delegatie van vier personen, waaronder een vertegenwoordiger van HBC en een vertegenwoordiger van een aangewezen onderzoeksbureau. Een dwangsom van ā¬ 5.000 per overtreding is opgelegd, met een maximum van ā¬ 100.000, als Van der Worp de toegang weigert.
De eis om het werk op 1 juni 2026 op te leveren onder verbeurte van een dwangsom is afgewezen. De rechter vond dat er onvoldoende redenen waren om aan te nemen dat Van der Worp niet aan deze opleverdatum zou kunnen voldoen, mede gezien de financiƫle prikkels die al in de overeenkomst zijn ingebouwd.
HBC c.s. mogen hun betalingsverplichtingen voor toekomstige bouwtermijnen deels opschorten tot de omvang van de verschuldigde kortingen is vastgesteld. Dit geldt echter alleen voor de kopers en niet voor HBC zelf. De rechter oordeelde dat Van der Worp waarschijnlijk enige korting zal moeten geven vanwege de vertraging, maar de exacte omvang moet nog worden vastgesteld.
De rechtbank heeft Van der Worp ook bevolen om binnen 30 dagen bepaalde documentatie aan HBC te verstrekken, waaronder offertes en facturen van onderaannemers, evenals weekrapporten en urenoverzichten. Voor deze verplichting geldt een dwangsom van ā¬ 2.500 per dag, met een maximum van ā¬ 50.000, als Van der Worp niet aan deze veroordeling voldoet.
De vordering om Van der Worp te verbieden haar retentierecht uit te oefenen op de 41 units van HBC is afgewezen, omdat de rechter oordeelde dat er nog onvoldoende duidelijkheid is over de betalingsverplichtingen van HBC en Van der Worpās recht om haar retentierecht uit te oefenen.
Tot slot zijn de proceskosten voor beide partijen voor eigen rekening, aangezien beide partijen deels in het gelijk en deels in het ongelijk zijn gesteld.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
