De zaak in het kort
In deze zaak draait het om de vraag of de rookgasafvoeren van een appartementencomplex, waarin de geïntimeerde woont, als gemeenschappelijke of privézaken moeten worden beschouwd. De Vereniging van Eigenaars (VvE), vertegenwoordigd door de appellant, heeft besluiten genomen die zouden impliceren dat de rookgasafvoeren privé zijn, wat door de geïntimeerde wordt betwist. De rechtbank moet beoordelen of deze besluiten nietig zijn.
Het verloop van het proces en de feiten
De appellant heeft hoger beroep ingesteld tegen een beschikking van de kantonrechter in Amsterdam, die op 29 januari 2025 bepaalde dat de besluiten van de VvE nietig zijn. De kantonrechter had geoordeeld dat de rookgasafvoeren onder de gemeenschappelijke rook- en ventilatiekanalen vallen, zoals beschreven in het modelreglement van de splitsingsakte van het gebouw.
De geïntimeerde is eigenaar van bepaalde appartementsrechten en het appartement maakt deel uit van een groter woonblok dat in 2011 is gesplitst in 281 appartementsrechten. In de splitsingsakte zijn bepaalde gedeelten en zaken als gemeenschappelijk gedefinieerd, waaronder rook- en ventilatiekanalen.
Op 25 april 2024 vond een ledenvergadering van de VvE plaats, waar besloten werd dat de rookgasafvoeren als privé zouden worden gezien, wat de geïntimeerde aanvocht. De CV-ketels in het gebouw zijn individueel en voorzien van eigen rookgasafvoeren, die door gemeenschappelijke schachten naar het dak lopen.
In eerste aanleg verzocht de geïntimeerde de rechtbank om de besluiten van de VvE nietig te verklaren. De kantonrechter oordeelde in het voordeel van de geïntimeerde en verklaarde de besluiten nietig, omdat de rookgasafvoeren als gemeenschappelijk beschouwd moeten worden.
De beslissing van de rechtbank
Het gerechtshof Amsterdam bekrachtigt de beschikking van de kantonrechter, waarbij de besluiten van de VvE nietig zijn verklaard. Het hof oordeelt dat de rookgasafvoeren onder de rook- en ventilatiekanalen vallen, die volgens het modelreglement gemeenschappelijk zijn.
De appellant voerde aan dat de rookgasafvoeren privé zouden moeten zijn, maar het hof volgt deze redenering niet. Het hof baseert zijn beslissing op een objectieve uitleg van het modelreglement en de splitsingsakte. Het modelreglement maakt onderscheid tussen gemeenschappelijke en privézaken, maar de rookgasafvoeren worden niet specifiek als privézaken benoemd.
Het hof wijst op het belang van rechtszekerheid en stelt dat voor de vaststelling van wat tot privé of gemeenschappelijk behoort, alleen gekeken mag worden naar gegevens die uit de in de openbare registers ingeschreven stukken kenbaar zijn. De interpretatie van de appellant dat de rookgasafvoeren privé zijn, is volgens het hof niet houdbaar.
De appellant stelde ook dat de uitleg van het hof zou leiden tot onaannemelijke rechtsgevolgen, maar het hof verwerpt dit argument. Het hof concludeert dat de praktische of technische bezwaren die de appellant noemt, niet voldoende onderbouwd zijn om de gemeenschappelijkheid van de rookgasafvoeren te weerleggen.
De besluiten van de VvE om de rookgasafvoeren als privézaken te behandelen zijn in strijd met artikel 17 van het modelreglement en daarom nietig. De appellant wordt veroordeeld in de proceskosten van het hoger beroep. Het hof verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
De beslissing is in het openbaar uitgesproken door de rolraadsheer van het hof.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
