De zaak in het kort
De zaak betreft een geschil tussen een lid van een Vereniging van Eigenaars (VvE) en de VvE zelf. [Verzoekster], een lid van de VvE, heeft hoger beroep ingesteld tegen een eerdere beschikking van de kantonrechter. Zij verzocht om nietigverklaring of vernietiging van verschillende besluiten die door de Algemene Ledenvergadering (ALV) van de VvE waren genomen. Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft haar verzoeken afgewezen en de eerdere beschikking van de kantonrechter bekrachtigd.
Het verloop van het proces en de feiten
[Verzoekster] is sinds 2015 lid van de VvE en is het niet eens met een aantal besluiten die tijdens de ALV van 11 juli 2024 zijn genomen. Deze besluiten betroffen onder andere de goedkeuring van de jaarrekeningen 2022 en 2023, de begroting voor 2024, het onderhoud van lattenplafonds op balkons en de geluidsoverlast in haar appartement. In eerste aanleg had de kantonrechter enkele besluiten vernietigd, maar [verzoekster] was nog steeds ontevreden en beperkte haar geschil in hoger beroep tot specifieke aspecten.
De VvE is opgericht in 1978 en het gebouw is gesplitst in zeven appartementen. Het splitsingsreglement MR 1973 is van toepassing, wat betekent dat gemeenschappelijke delen en kosten worden gedeeld tussen de eigenaars. In de splitsingsakte wordt een modelreglement van 1973 aangehaald, waarin onder andere de kostenverdeling voor gemeenschappelijke installaties zoals de verwarmingsinstallatie worden geregeld.
Tijdens het hoger beroep heeft [verzoekster] vijf grieven naar voren gebracht, waarbij zij onder andere de nietigheid van de besluiten over de stookkosten aanvoert, aangezien zij deze in strijd acht met het splitsingsreglement. Ze stelt dat de kostenverdeling voor de stookkosten niet correct is, omdat deze een vaste component van 35% bevat, die volgens haar niet redelijk is. Ze pleit voor een halvering van dit percentage.
[Verzoekster] heeft ook bezwaar gemaakt tegen het besluit van de VvE om niets te doen aan de geluidsoverlast die zij ervaart in haar appartement. Zij heeft bewijsstukken aangevoerd waaruit blijkt dat het geluid boven de toegestane norm ligt. Daarnaast heeft ze betoogd dat de onderhoudskosten aan de lattenplafonds van balkons en windschermen niet gemeenschappelijk zouden moeten zijn, en zij verzocht om de besluiten hierover nietig te verklaren of te vernietigen.
De beslissing van de rechtbank
Het hof heeft geoordeeld dat de VvE de kostenverdeling voor de stookkosten kon hanteren zoals deze is vastgesteld, conform de Warmtewet. De Warmtewet biedt VvE’s de mogelijkheid om kostenverdelingen te maken die bestaan uit gebruiksonafhankelijke (vaste) en gebruiksafhankelijke (variabele) kosten. Het hof vond het door de VvE gehanteerde percentage van 35% voor vaste kosten logisch en redelijk binnen de gegeven wettelijke kaders.
Met betrekking tot de geluidsoverlast oordeelde het hof dat de VvE wel pogingen had ondernomen om het probleem te onderzoeken, maar dat [verzoekster] en haar echtgenoot niet meewerkten aan verder onderzoek. Dit rechtvaardigde volgens het hof het besluit van de ALV om geen verdere actie te ondernemen.
Wat betreft de lattenplafonds op de balkons, stelde het hof vast dat deze gemeenschappelijk zijn, omdat ze als onderdeel van de balkonconstructies moeten worden beschouwd. Hetzelfde gold voor de windschermen, die volgens het hof ook gemeenschappelijk zijn, ondanks dat ze mogelijk door individuele eigenaars zijn geplaatst.
Het hof heeft de beschikking van de kantonrechter bekrachtigd en [verzoekster] veroordeeld tot betaling van de proceskosten in hoger beroep. Hiermee werd het hoger beroep door [verzoekster] afgewezen en werd het eerdere oordeel van de kantonrechter bevestigd. Het hof besloot dat de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad zijn, wat betekent dat deze onmiddellijk ten uitvoer kunnen worden gelegd, zelfs als er nog beroep bij de Hoge Raad volgt.
Kortom, de beslissing benadrukt de autonomie van een VvE in het maken van redelijke besluiten over de gemeenschappelijke kosten en het onderhoud, binnen de kaders van de wet en het reglement. Het laat ook zien dat eigenaren binnen een VvE moeten samenwerken en zich moeten houden aan de gemeenschappelijk genomen besluiten, tenzij er sprake is van duidelijke onredelijkheid of strijdigheid met de wet.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
