De zaak in het kort
In deze zaak speelt een conflict tussen de eigenaars van twee appartementen binnen hetzelfde flatgebouw, die tevens de enige leden van de Vereniging van Eigenaars (VvE) zijn. De eigenaars van het ene appartement, aangeduid als [appellanten], hebben zonder toestemming sloopwerkzaamheden uitgevoerd aan hun eigendom, wat heeft geleid tot schade aan het gebouw. De andere eigenaar, [geïntimeerde1], samen met de VvE, heeft juridische stappen ondernomen om de schade te laten herstellen. Dit geschil heeft geleid tot meerdere rechtszaken, waarbij uiteindelijk een vaststellingsovereenkomst (vso) werd gesloten. Deze overeenkomst werd echter niet nageleefd door [appellanten], wat aanleiding gaf tot een kort geding en een daaropvolgend hoger beroep bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.
Het verloop van het proces en de feiten
Het conflict begon met sloopwerkzaamheden door [appellanten] in 2018, waarbij zij dragende muren verwijderden en andere structurele aanpassingen uitvoerden zonder overleg met [geïntimeerde1] of toestemming van de VvE. Deze acties leidden tot meerdere juridische procedures. Tijdens een van deze procedures in 2024 bereikten de partijen een vaststellingsovereenkomst. In deze overeenkomst werd onder meer afgesproken dat [appellanten] de herstelwerkzaamheden tegen het einde van 2024 zouden voltooien. Toen dit niet gebeurde, startte [geïntimeerde1] samen met de VvE een kort geding. De voorzieningenrechter oordeelde in het voordeel van [geïntimeerde1] en de VvE, waarbij [appellanten] werden veroordeeld om gedetailleerde plannen en verzekeringen voor de herstelwerkzaamheden te presenteren en deze binnen een bepaalde termijn uit te voeren, onder dreiging van dwangsommen.
[Appellanten] gingen in hoger beroep tegen deze uitspraak. Ze voerden aan dat de voorzieningenrechter de verplichtingen uit de vaststellingsovereenkomst verkeerd had geïnterpreteerd en dat de opgelegde dwangsommen onredelijk waren, gezien hun vermeende onvermogen om binnen de gestelde termijnen aan de veroordelingen te voldoen. Ze verzochten het hof om het eerdere vonnis te vernietigen en de vorderingen van [geïntimeerde1] en de VvE af te wijzen.
De beslissing van de rechtbank
Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden moest beslissen of het spoedeisende belang van [geïntimeerde1] en de VvE nog steeds aanwezig was en of de voorzieningenrechter de juiste beslissingen had genomen. Het hof oordeelde dat er nog steeds sprake was van een spoedeisend belang, omdat de situatie veroorzaakt door [appellanten] nadelig was voor [geïntimeerde1] en de VvE en dat de vaststellingsovereenkomst bedoeld was om snel een einde te maken aan deze situatie.
Het hof vond dat de voorzieningenrechter terecht de VvE-gerelateerde aspecten had betrokken bij zijn beoordeling, omdat de vaststellingsovereenkomst onderdeel was van de bredere afspraken binnen de VvE. [Appellanten] hadden onvoldoende bewezen dat de gestelde termijnen onhaalbaar waren en hadden nagelaten concrete financiële gegevens te verstrekken die hun claim van financiële onmogelijkheid ondersteunden. De dwangsommen werden als passend en gerechtvaardigd beschouwd om [appellanten] aan te zetten tot actie.
Uiteindelijk bekrachtigde het hof het oorspronkelijke vonnis en veroordeelde het [appellanten] tot betaling van de proceskosten. Het hoger beroep van [appellanten] werd daarmee verworpen, en zij werden verplicht om binnen de vastgestelde termijnen de herstelwerkzaamheden volgens de overeengekomen plannen uit te voeren, op straffe van de opgelegde dwangsommen. Door deze uitspraak wil het hof een einde maken aan het lange juridische getouwtrek en ervoor zorgen dat de schade aan het gebouw zo snel mogelijk wordt hersteld ten behoeve van alle betrokken partijen.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
