De zaak in het kort
In het geschil tussen Recreatiepark De Tolplas B.V. en een bewoner van het park, [geïntimeerde], speelt een conflict over onbetaalde facturen die betrekking hebben op het gebruik van nutsvoorzieningen en tuinonderhoud. De Tolplas beweert dat [geïntimeerde] een bedrag van €4.323,84 verschuldigd is voor de jaren 2020 tot en met 2022, terwijl [geïntimeerde] deze vordering betwist. De kantonrechter had eerder een deel van de vorderingen toegewezen, maar beide partijen zijn in hoger beroep gegaan.
Het verloop van het proces en de feiten
[geïntimeerde] woont permanent in een recreatiewoning op het park van De Tolplas, hoewel de woning oorspronkelijk bedoeld is voor recreatief gebruik. Het conflict draait om de betaling van facturen voor energieverbruik en tuinonderhoud. De beheerovereenkomst tussen [geïntimeerde] en De Tolplas bepaalt dat kosten voor gas, water en elektriciteit afzonderlijk in rekening worden gebracht. De Tolplas heeft in de betreffende periode gas en elektriciteit geleverd via een centrale aansluiting en heeft de kosten voor energieverbruik en vastrecht doorberekend aan [geïntimeerde]. De kantonrechter oordeelde dat De Tolplas te hoge bedragen had gefactureerd voor energie en tuinonderhoud, en verminderde het gevorderde bedrag.
[geïntimeerde] betwistte ook de rechtmatigheid van de tarieven die De Tolplas hanteerde voor energie, aangezien hij niet vrij was in de keuze van een energieleverancier. Daarnaast stelde hij dat De Tolplas onterecht bepaalde beheerkosten en licentiekosten voor tv-signalen in rekening had gebracht, welke volgens hem onder de algemene beheervergoeding zouden moeten vallen.
De beslissing van de rechtbank.
Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft geoordeeld dat De Tolplas niet onrechtmatig heeft gehandeld door [geïntimeerde] geen vrije keuze van energieleverancier te bieden, omdat het park een privaat netwerk beheert en de technische mogelijkheid voor een eigen aansluiting bij de regionale netbeheerder aanwezig is. Het hof oordeelde dat [geïntimeerde] zelf een aanvraag moet doen voor een eigen netwerkverbinding als hij een andere energieleverancier wenst. Hierdoor is hij gehouden aan de tarieven die De Tolplas heeft gefactureerd voor de periode in kwestie.
Ten aanzien van de tuinonderhoudskosten oordeelde het hof dat De Tolplas [geïntimeerde] enkel een lagere vergoeding kon vragen omdat hij zelf voor het onderhoud zorgt. De kantonrechter had deze post onterecht verrekend, aldus het hof. Wat betreft de licentiekosten voor tv-signalen en de heffingskorting, oordeelde het hof dat deze correct door De Tolplas in rekening waren gebracht volgens de beheerovereenkomst.
Uiteindelijk heeft het hof het hoger beroep van De Tolplas gedeeltelijk toegewezen, waardoor [geïntimeerde] alsnog een hoger bedrag aan De Tolplas moet betalen dan eerder door de kantonrechter was uitgesproken. Het hof heeft ook besloten dat [geïntimeerde] de proceskosten moet vergoeden, waaronder de kosten voor het hoger beroep. De veroordelingen zijn uitvoerbaar bij voorraad, wat betekent dat deze onmiddellijk moeten worden nagekomen, ook al zou [geïntimeerde] in cassatie gaan bij de Hoge Raad.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
