De zaak in het kort
In deze zaak gaat het om een geschil tussen Recreatiepark De Tolplas B.V. en een bewoner van het park, aangeduid als [geïntimeerde]. Het conflict draait om openstaande facturen die De Tolplas aan [geïntimeerde] heeft gestuurd voor diverse diensten en kosten in verband met een recreatiewoning op het park. De Tolplas claimt dat [geïntimeerde] een bedrag van € 4.323,84 moet betalen voor deze diensten, terwijl [geïntimeerde] dit bedrag betwist en verschillende argumenten aanvoert waarom hij niet verplicht zou zijn deze facturen te voldoen.
Het verloop van het proces en de feiten
De kwestie begon bij de kantonrechter in de rechtbank Overijssel, waar De Tolplas aanvankelijk een deel van de vorderingen toegewezen kreeg. [geïntimeerde] moest een bedrag van € 2.630,41 betalen, maar de kantonrechter bepaalde ook dat De Tolplas een aantal kosten onterecht had gefactureerd, waardoor een vermindering van het oorspronkelijke gevorderde bedrag plaatsvond. Beide partijen gingen in hoger beroep bij het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.
[geïntimeerde] is sinds 2004 eigenaar van een recreatiewoning op het park en woont daar permanent. De geschillen met De Tolplas zijn ontstaan over de betaling van facturen voor energieverbruik, tuinonderhoud en andere beheerkosten. De Tolplas heeft een individuele beheerovereenkomst met [geïntimeerde] en een algemene beheerovereenkomst met de Vereniging van Eigenaren van het park, waarin de rechten en plichten van beide partijen zijn vastgelegd.
Een belangrijk punt van conflict betreft de energievoorziening. De Tolplas beheert het netwerk op het park en levert energie aan de woningen, maar volgens de kantonrechter moet De Tolplas [geïntimeerde] de keuze bieden om zelf een energieleverancier te kiezen, iets wat in deze periode niet gebeurde. Hierdoor ontstond een discussie over de tarieven die [geïntimeerde] moest betalen voor energieverbruik.
Daarnaast was er een dispuut over tuinonderhoudskosten. [geïntimeerde] besloot zijn tuin zelf te onderhouden, maar De Tolplas bracht toch kosten in rekening die volgens de kantonrechter onterecht waren.
De beslissing van de rechtbank.
Het hof oordeelde in het voordeel van De Tolplas in het principaal hoger beroep en stelde dat [geïntimeerde] de gevorderde bedragen voor energie en tuinonderhoud alsnog moet betalen. Het hof erkende dat De Tolplas als netbeheerder fungeert en dat [geïntimeerde] inderdaad een eigen aansluiting kan aanvragen, wat hij nog niet had gedaan. Hierdoor is hij nog steeds gebonden aan de tarieven die De Tolplas hanteert.
Voor de tuinonderhoudskosten bepaalde het hof dat De Tolplas terecht een jaarlijkse bijdrage mag vragen, maar dat eerder gefactureerde bedragen onterecht waren en alsnog moeten worden terugbetaald aan De Tolplas.
Wat betreft de buitengerechtelijke incassokosten, wees het hof de vordering van De Tolplas af omdat de aanmaning niet aan de wettelijke eisen voldeed. De formulering in de veertiendagenbrief was onjuist, wat betekende dat deze kosten niet verschuldigd waren.
In het incidenteel hoger beroep van [geïntimeerde] faalde deze op alle punten. Het hof oordeelde dat de afspraken die in het verleden waren gemaakt over vastrecht en andere kosten bindend waren en dat deze niet door [geïntimeerde] opzij konden worden gezet zonder dat hij daar concrete en onderbouwde redenen voor had.
Tot slot veroordeelde het hof [geïntimeerde] in de proceskosten van zowel het principaal als het incidenteel hoger beroep, evenals de kosten bij de kantonrechter. De uitspraak werd uitvoerbaar bij voorraad verklaard, wat betekent dat deze onmiddellijk ten uitvoer kan worden gelegd, zelfs als er beroep wordt aangetekend bij de Hoge Raad.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
