De zaak in het kort
Het verloop van het proces en de feiten
De Heffingsambtenaar van de Belastingsamenwerking Gouwe-Rijnland stelde de waarden van de appartementen van [X] B.V. vast op basis van vergelijkingsmateriaal van andere appartementen in de omgeving. Deze waardes waren respectievelijk € 411.000, € 404.000, € 402.000 en € 416.000. De waardebepaling was van invloed op de onroerendezaakbelasting (OZB) en de watersysteemheffing voor het jaar 2022. [X] B.V. diende bezwaar in tegen deze waardes en de bijbehorende aanslagen, maar de Heffingsambtenaar verklaarde het bezwaar ongegrond, waarna [X] B.V. in beroep ging bij de Rechtbank Den Haag. De Rechtbank oordeelde eveneens dat de waardes correct waren vastgesteld en verwierp het beroep.
Vervolgens werd hoger beroep aangetekend bij het Gerechtshof Den Haag. Het hoger beroep richtte zich op vier hoofdpunten: de juistheid van de waardebepaling van de appartementen, de rechtmatigheid van de aanslagen watersysteemheffing, de volledigheid van de door de Heffingsambtenaar overgelegde stukken, en het recht op immateriële schadevergoeding wegens termijnoverschrijding.
Tijdens de behandeling van het hoger beroep werd duidelijk dat de Heffingsambtenaar de waardes had gebaseerd op een systematische vergelijking met vergelijkbare appartementen. De verschillen in gebruiksoppervlakte en andere kenmerken werden gecorrigeerd om tot een eerlijke waardebepaling te komen. De appartementen van [X] B.V. werden vergeleken met drie andere appartementen in de buurt, waarbij de verkoopprijzen van deze vergelijkingsobjecten als referentie werden gebruikt.
[X] B.V. betoogde dat de vergelijkingsobjecten niet geschikt waren vanwege verschillen zoals de aanwezigheid van balkons en de grootte van de appartementen. Het bedrijf was ook van mening dat de Heffingsambtenaar niet alle relevante stukken had overlegd, zoals iWOZ-kaarten en gegevens uit het Kadaster. Tevens werd gesteld dat de indexeringsmethoden niet duidelijk waren en dat er recht was op immateriële schadevergoeding gezien de overschrijding van de redelijke termijn voor de afhandeling van de zaak.
De beslissing van de rechtbank
Het Gerechtshof Den Haag oordeelde dat de waardebepaling door de Heffingsambtenaar correct was uitgevoerd. De vergelijkingsobjecten waren voldoende vergelijkbaar met de appartementen van [X] B.V., en de verschillen waren adequaat gecorrigeerd. Het Hof benadrukte dat de gebruikte methode van systematische vergelijking met marktgegevens een geaccepteerde en rechtmatige manier is om de waarde van onroerende zaken vast te stellen.
Wat betreft de niet-overgelegde stukken stelde het Hof vast dat de Heffingsambtenaar inderdaad de iWOZ-kaarten had moeten overleggen, aangezien hij deze had gebruikt bij de waardebepaling. Echter, omdat [X] B.V. de kenmerken van de objecten niet betwistte, was er geen sprake van benadeling van hun belangen, en had deze omissie geen gevolgen voor de uitkomst.
Met betrekking tot de aanslagen watersysteemheffing oordeelde het Hof dat de nieuwe beroepsgrond van [X] B.V. te laat was ingebracht en daarom niet in behandeling werd genomen. Dit was in lijn met de regels voor een goede procesorde.
Ten aanzien van de immateriële schadevergoeding werd geoordeeld dat het financiële belang van de procedure minder dan € 1.000 was. Volgens de jurisprudentie van de Hoge Raad betekent dit dat geen immateriële schadevergoeding wordt toegekend, tenzij er sprake is van overschrijding van de redelijke termijn met meer dan twaalf maanden, wat hier niet het geval was.
Het Hof bevestigde uiteindelijk de uitspraak van de Rechtbank Den Haag, waarbij [X] B.V.’s beroep ongegrond werd verklaard. Er waren geen gronden voor een proceskostenvergoeding. Hierdoor bleef de oorspronkelijke waardebepaling van de appartementen en de daarbij behorende aanslagen in stand.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
