De zaak in het kort
In deze zaak gaat het om een woning die in 1968 in drie appartementen is gesplitst zonder dat er destijds een vereniging van eigenaars (VVE) werd opgericht. [Verzoekster] is eigenaar van het onderste appartement, terwijl [verweerster] de eigenaar is van de twee bovengelegen appartementen. [Verweerster] heeft de kantonrechter verzocht om de splitsingsakte te wijzigen om twee redenen: de oprichting van een VVE en aanpassing van de bijdrageverplichting van de appartementseigenaren naar rato van hun woonoppervlak. De kantonrechter heeft beide verzoeken toegewezen, maar in hoger beroep concludeert het gerechtshof dat alleen het verzoek tot oprichting van de VVE wordt toegewezen, terwijl het verzoek tot wijziging van de bijdrageverplichting wordt afgewezen.
Het verloop van het proces en de feiten
[Verzoekster] heeft hoger beroep aangetekend tegen de beschikking van de kantonrechter in de rechtbank Den Haag. Het beroepschrift kwam op 13 november 2024 binnen bij de griffie. [Verweerster] heeft een verweerschrift ingediend, dat op 13 juni 2025 door de griffie van het hof werd ontvangen. Tijdens de mondelinge behandeling op 15 september 2025 hebben beide partijen hun standpunten uiteengezet. [Verweerster] heeft tevens een verklaring van haar hypotheekverstrekker Obvion N.V. overgelegd, waarin werd aangegeven dat het niet nodig was om de hypotheekverstrekker te horen in deze zaak.
De zaak betreft een appartementsgebouw aan de [adres 1 en 2] te [plaats], waarbij [verzoekster] het appartement op de begane grond bezit en [verweerster] de twee bovenliggende appartementen. De splitsingsakte uit 1968 voorziet niet in een reglement voor een VVE zoals bedoeld in artikel 5:111 en 112 van het Burgerlijk Wetboek (BW), en er is ook geen VVE opgericht. [Verweerster] verzocht de kantonrechter om [verzoekster] te bevelen haar medewerking te verlenen aan de wijziging van de splitsingsakte met als doel een VVE op te richten en de breukdelen voor de bijdrageverplichting aan te passen volgens het woonoppervlak van de appartementen.
De kantonrechter heeft beide verzoeken toegewezen en de proceskosten gecompenseerd. [Verzoekster] heeft hoger beroep aangetekend en verzoekt het hof de beschikking te vernietigen en de verzoeken af te wijzen, met veroordeling van [verweerster] in de proceskosten.
De beslissing van de rechtbank
Het hof heeft de zaak in hoger beroep beoordeeld en geconcludeerd dat het verzoek tot oprichting van een VVE toewijsbaar is, maar het verzoek tot wijziging van de bijdrageverplichting niet. Het hof beoordeelde dat de splitsingsakte niet voldoet aan de huidige wettelijke vereisten omdat het niet voorziet in een VVE en de bijbehorende statuten. Het hof acht het verzoek van [verweerster] voor het oprichten van een VVE gerechtvaardigd, omdat dit kan bijdragen aan een betere samenwerking tussen de eigenaren en het onderhoud van het gebouw kan bevorderen.
Echter, het verzoek om de bijdrageverplichting te wijzigen werd afgewezen. Het hof oordeelde dat [verzoekster] voldoende gegronde redenen had om haar medewerking aan de wijziging van de splitsingsakte te weigeren. De huidige bijdrageverplichting, waarbij elk appartement voor een derde deel bijdraagt, werd als een voldoende objectieve meetmethode beschouwd. Verder was deze verdeling kenbaar voor [verweerster] bij de aankoop van haar appartementen en is niet ongebruikelijk in de straat.
Het hof vernietigde de beschikking van de kantonrechter en formuleerde een nieuw dictum. Het bepaalde dat de akte van splitsing moet worden gewijzigd om te voldoen aan de wettelijke eisen voor een VVE, maar zonder dwangsommen op te leggen, aangezien [verweerster] geen concept splitsingsakte had overgelegd die overeenstemt met de beschikking van het hof. De proceskosten werden gecompenseerd, wat betekent dat beide partijen hun eigen kosten dragen.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
