De zaak in het kort
In deze zaak draait het om een huurovereenkomst tussen twee partijen op Bonaire. De huurder heeft de woning aan het einde van de huurperiode opgeleverd, maar volgens de verhuurder met schade en zonder schoonmaak. De verhuurder vorderde compensatie voor schoonmaakkosten en schadeherstel aan de buitenluiken, maar de vordering voor schade aan de horren werd afgewezen. De rechtbank gaf de verhuurder gedeeltelijk gelijk en oordeelde dat de huurder de schoonmaakkosten en de herstelkosten voor de buitenluiken moet betalen, maar niet voor de horren.
Het verloop van het proces en de feiten
De huurovereenkomst tussen de partijen werd oorspronkelijk gesloten op 7 juli 2021 voor de woning op Bonaire. Deze overeenkomst liep van 1 september 2021 tot 1 september 2022 en werd vervolgens verlengd tot 1 maart 2024. De huurder verliet de woning op 29 februari 2024. Volgens de huurovereenkomst was de huurder verplicht om halfjaarlijks onderhoud aan de airco’s te verrichten en de woning schoon op te leveren aan het einde van de huurperiode.
De verhuurder stelde dat de huurder haar verplichtingen niet was nagekomen en eiste betaling voor de schoonmaakkosten van de woning en de airco’s, evenals herstelkosten voor de beschadigde buitenluiken. De huurder erkende dat de schoonmaak van de woning niet had plaatsgevonden en stemde in met het betalen van deze kosten, maar betwistte de schade aan de buitenluiken en horren.
Het proces verliep via een verstekprocedure, waarin de huurder aanvankelijk niet opkwam, maar later verzet aantekende. Het verzet werd tijdig ingesteld nadat de huurder aangaf door een emailstoring pas later op de hoogte te zijn gebracht van het vonnis.
Tijdens de mondelinge behandeling, die via videoverbinding plaatsvond vanwege een stroomstoring en medische redenen, werden de standpunten van beide partijen besproken. De rechtbank besloot om door te gaan met de behandeling, aangezien beide partijen al schriftelijk hun standpunten hadden ingediend.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank vernietigde het eerdere verstekvonnis en oordeelde opnieuw. De huurder moet de schoonmaakkosten van USD 212 en de kosten voor het schoonmaken van de airco’s van USD 222,60 betalen, samen met de wettelijke rente vanaf 17 mei 2024. De rechtbank oordeelde ook dat de huurder verantwoordelijk is voor de herstelkosten van de buitenluiken, die USD 471,70 bedragen, eveneens vermeerderd met de wettelijke rente.
De vordering voor de schade aan de horren werd afgewezen omdat het onduidelijk was of de schade tijdens de huurperiode was ontstaan. Er was geen bewijs dat de horren in goede staat waren bij aanvang van de huurperiode, en de huurder had al eerder geklaagd over de staat van de horren. Daarom kon de verhuurder deze kosten niet verhalen op de huurder.
Verder werd een verrekeningsverweer van de huurder, waarin zij stelde dat een betaling voor een televisie verrekend moest worden met het te betalen bedrag, verworpen. De gegrondheid van dit verweer was niet eenvoudig vast te stellen, omdat er betwisting was over de authenticiteit van een document dat de eigendom van de televisie betrof.
De rechtbank besloot dat de proceskosten tussen de partijen worden gecompenseerd, wat betekent dat beide partijen hun eigen kosten dragen. De vonnissen zijn uitvoerbaar bij voorraad verklaard, wat inhoudt dat ze direct uitgevoerd moeten worden, ook als er hoger beroep wordt aangetekend.
Kortom, de rechtbank oordeelde dat de huurder aansprakelijk is voor de schoonmaakkosten en de schade aan de buitenluiken, maar niet voor de horren, en dat de proceskosten tussen de partijen worden gedeeld.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
