De zaak in het kort
In deze zaak vordert de eiser, [eiser], schadevergoeding van ING Bank N.V. (ING) nadat hij een woning had verworven via een executieveiling. De schade zou zijn ontstaan tussen de gunning van de koop en de uiteindelijke levering van de woning. De eiser stelt dat er verschillende lades uit het meubilair ontbraken en dat een zoutwateraquarium was beschadigd, wat hem aanzienlijke kosten heeft opgeleverd. Hij eist een schadevergoeding van € 668.000,- plus BTW van ING. ING stelt zich op het standpunt dat de woning verkocht is onder het “as is, where is” principe en dat zij niet aansprakelijk is voor de gestelde schade.
Het verloop van het proces en de feiten
De procedure begon met een dagvaarding op 24 juni 2025. Vervolgens diende ING een conclusie van antwoord in en werd op 17 september 2025 een tussenvonnis uitgesproken, waarin een mondelinge behandeling werd gepland. De mondelinge behandeling vond plaats op 13 november 2025.
In de feiten wordt vastgesteld dat ING, als hypotheekhouder, de woning via een online executieveiling te koop heeft aangeboden. [eiser] bracht een bod uit op 23 januari 2025 en de koop werd op 30 januari 2025 gegund voor een bedrag van € 1.475.500,-. De levering vond plaats op 20 februari 2025 en [eiser] verkreeg toegang tot de woning op 3 maart 2025. Bij deze toegang constateerde hij dat er schade was ontstaan aan het meubilair en het aquarium.
De Algemene Voorwaarden Voor Executieverkopen 2017 (AVVE) en de Bijzondere Veilingvoorwaarden zijn van toepassing op de koop. Deze voorwaarden stellen dat de koper het registergoed accepteert in de staat waarin het zich op het moment van aflevering bevindt. Ook wordt hierin bepaald dat de verkoper het recht heeft om de levering uit te stellen indien schade ontstaat voor het tijdstip van risico-overgang.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank oordeelt dat het risico van schade op 20 februari 2025 van ING naar [eiser] is overgegaan. Het geschil draait om de vraag of de schade al dan niet is ontstaan tussen het moment van koop en de levering, en of ING hiervoor aansprakelijk is. [eiser] stelt dat getuigen de woning hebben bekeken en dat het meubilair en aquarium op dat moment nog intact waren. Hij voert aan dat de schade uiterlijk op 15 februari 2025 moet zijn ontstaan.
De rechtbank stelt dat [eiser] de bewijslast heeft voor de gestelde schade. [eiser] moet aantonen dat de schade niet aanwezig was op het moment van koop en wel op het moment van levering. De rechtbank concludeert dat [eiser] hierin niet is geslaagd. De stellingen van [eiser] worden onvoldoende onderbouwd geacht, mede omdat er geen concreet bewijs is zoals foto’s of andere documentatie. Bovendien had [eiser] de mogelijkheid om vóór de levering schade te melden en om uitstel van levering te vragen, wat hij heeft nagelaten.
De rechtbank overweegt verder dat er geen sprake is van een zorgplicht van ING die maakt dat de schade voor haar rekening en risico komt. Ook op basis van redelijkheid en billijkheid wordt geen aansprakelijkheid aangenomen.
De vorderingen van [eiser] worden afgewezen en hij wordt veroordeeld tot het betalen van de proceskosten, die aan de zijde van ING worden begroot op € 14.043,00. Het vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard.
Deze zaak illustreert de complexiteit van geschillen rond executieveilingen en de toepassing van het “as is, where is” principe, evenals de bewijslast die op de eiser rust in dergelijke zaken. De rechtbank benadrukt het belang van tijdige en adequate bewijslevering bij claims omtrent schade ontstaan tussen gunning en levering van een eigendom.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
