De zaak in het kort
In deze zaak speelde zich een conflict af tussen een individuele eigenaar, hierna te noemen “[verzoeker]”, en drie verenigingen van eigenaren (VvE’s) die betrokken waren bij een appartementencomplex. De kern van het geschil betrof de bestuursstructuur van de VvE’s en de wijze waarop besluiten werden genomen. [verzoeker] had bezwaar gemaakt tegen de besluiten van de VvE’s, met name met betrekking tot de tijdige toezending van vergaderstukken, de duidelijkheid van de agenda en de keuze voor een nieuwe bestuursstructuur in de vorm van een personele unie. De kantonrechter in Amsterdam moest beoordelen of de besluiten van de VvE’s nietig of vernietigbaar waren.
Het verloop van het proces en de feiten
De zitting vond plaats in de rechtbank Amsterdam, waar de kantonrechter mr. M.W. van der Veen de zaak behandelde. [verzoeker] vertegenwoordigde zichzelf en voerde samen met zijn vriend en enkele bestuursleden van de VvE’s, die vertegenwoordigd werden door mr. M.P.C.L. van Marissing, het woord. Tijdens de zitting werden de standpunten van beide partijen uiteengezet en werd er een mondelinge uitspraak gedaan.
[verzoeker] voerde aan dat de vergaderstukken te laat aan de leden waren verzonden, namelijk 13 dagen in plaats van de reglementaire 15 dagen voor de algemene ledenvergadering. De kantonrechter constateerde echter dat de oproeping tijdig had plaatsgevonden en dat de vergaderstukken kort daarna waren verzonden. Hoewel het de voorkeur heeft dat vergaderstukken direct worden meegestuurd, leidt een vertraging van twee dagen volgens de kantonrechter niet tot nietigheid of vernietigbaarheid van de besluiten, omdat er geen sprake was van schending van wettelijke of statutaire bepalingen.
Daarnaast beklaagde [verzoeker] zich over de onduidelijke en onvoldoende transparante agenda van de vergadering. De kantonrechter erkende dat de agenda duidelijker had kunnen zijn, maar oordeelde dat deze de toets der kritiek kon doorstaan, gezien de complexiteit van besluitvorming binnen een gebouw met meerdere ondersplitsingen. De VvE’s werden wel aangespoord om in de toekomst beter te letten op de duidelijkheid van de agendapunten.
Verder stelde [verzoeker] dat de bestuursstructuur, een personele unie, in strijd was met de akte van splitsing en het splitsingsreglement, omdat deze constructie daarin niet expliciet genoemd werd. De kantonrechter oordeelde echter dat de personele unie niet expliciet werd uitgesloten in de splitsingsakte en dat deze zich verdroeg met de bepalingen ervan. Er was daarom geen sprake van nietige besluiten.
Tot slot uitte [verzoeker] zorgen over mogelijke belangentegenstellingen en onvoldoende transparante besluitvorming. De kantonrechter gaf aan dat hij slechts marginaal kon toetsen, en dat de VvE’s in redelijkheid tot hun besluitvorming hadden kunnen komen. De bestaande bestuursstructuur bood voldoende waarborgen tegen belangentegenstellingen, in combinatie met de vertegenwoordiging vanuit de onder-VvE’s.
De beslissing van de rechtbank
De kantonrechter concludeerde dat er geen sprake was van nietige of vernietigbare besluiten en wees de verzoeken van [verzoeker] af. [verzoeker] werd in het ongelijk gesteld en veroordeeld tot betaling van de proceskosten, begroot op € 609,50, inclusief nakosten en de wettelijke rente indien niet tijdig betaald. De proceskostenveroordeling werd uitvoerbaar bij voorraad verklaard, wat betekent dat deze direct ten uitvoer gelegd kon worden, zelfs als er hoger beroep zou worden ingesteld.
In deze zaak heeft de kantonrechter de belangen van alle betrokken partijen afgewogen en geoordeeld dat de VvE’s op redelijke wijze en binnen de wettelijke kaders hebben gehandeld. De uitspraak onderstreept het belang van duidelijke communicatie en transparantie binnen verenigingen van eigenaars, maar bevestigt ook dat niet elke onregelmatigheid automatisch leidt tot vernietigbaarheid van besluiten.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
