De zaak in het kort
In deze zaak speelde een geschil tussen de koper en verkoper van een woning. De verkoper, aangeduid als [eiser], had een koopovereenkomst gesloten met de koper, [gedaagde], voor de verkoop van een woning. Kort na het sluiten van de overeenkomst ontdekte [eiser] enkele gebreken aan de woning, namelijk een niet goed functionerende radiator en vochtplekken op het plafond. Ondanks inspanningen van [eiser] om de gebreken te laten verhelpen, besloot [gedaagde] de levering te annuleren en de overeenkomst te ontbinden. Beide partijen eisen vervolgens een contractuele boete van 10% van de koopsom van de ander wegens de ontbinding van de koopovereenkomst.
Het verloop van het proces en de feiten
De koopovereenkomst werd op 21 november 2024 getekend, met een overeengekomen leveringsdatum van 27 januari 2025 en een koopsom van € 287.500. In de overeenkomst was opgenomen dat bij een toerekenbare tekortkoming de tekortschietende partij een boete van 10% van de koopprijs zou moeten betalen. Toen [eiser] ontdekte dat de radiator in de slaapkamer niet goed werkte en er vochtplekken op het plafond verschenen, ondernam zij actie om deze problemen te verhelpen. De makelaar van [eiser] informeerde [gedaagde] hierover via e-mail, waarbij ook werd aangegeven dat de Vereniging van Eigenaren (VvE) verantwoordelijk was voor de lekkage en dat de reparatie hiervan afhankelijk was van weersomstandigheden.
Echter, [gedaagde] annuleerde de leveringsafspraak en stelde [eiser] vervolgens in gebreke vanwege de defecte radiator en de vochtplekken. [eiser] reageerde door [gedaagde] eveneens in gebreke te stellen vanwege het niet nakomen van de verplichting om de woning af te nemen en eiste dat [gedaagde] alsnog zou meewerken aan de levering. Uiteindelijk verklaarde [gedaagde] op 21 februari 2025 de overeenkomst te ontbinden, terwijl [eiser] op 18 maart 2025 haar ontbinding van de overeenkomst kenbaar maakte wegens een tekortkoming van [gedaagde].
De beslissing van de rechtbank.
De rechtbank moest beoordelen of de koopovereenkomst rechtsgeldig was ontbonden en door wie. De rechtbank oordeelde dat [gedaagde] op 21 februari 2025 niet bevoegd was om de koopovereenkomst te ontbinden. De gebreken die [gedaagde] aanvoerde, rechtvaardigden geen ontbinding omdat [eiser] de radiator had laten repareren en de oorzaak van de lekkage was verholpen. [gedaagde] had daardoor geen grond om de afname van de woning op te schorten.
Daarentegen was [eiser] wel gerechtigd om de koopovereenkomst te ontbinden op 18 maart 2025, omdat [gedaagde] haar verplichting om de woning af te nemen niet nakwam. De rechtbank stelde dat [gedaagde] de contractuele boete van 10% van de koopsom, zijnde € 28.750, aan [eiser] verschuldigd was. Echter, de rechtbank besloot deze boete te matigen tot € 21.562,50 vanwege de omstandigheden van het geval, waaronder de beperkte omvang van de werkelijke schade voor [eiser] en het feit dat de boetebepaling ook als prikkel tot nakoming diende.
De vorderingen van [gedaagde] werden afgewezen, aangezien haar ontbinding van de overeenkomst niet rechtsgeldig was. [gedaagde] werd veroordeeld tot betaling van de gematigde boete, de proceskosten van [eiser], en tot het verstrekken van een schriftelijke instructie aan de notaris om de waarborgsom overeenkomstig uit te betalen. De rechtbank benadrukte dat matiging van de boete alleen kon plaatsvinden als de toepassing ervan tot een onaanvaardbaar resultaat leidde, wat in deze situatie werd aangenomen.
Al met al bevestigde de uitspraak het recht van [eiser] op schadevergoeding en erkende het de inspanningen die zij had geleverd om de geconstateerde gebreken te verhelpen. De beslissing onderstreepte ook het belang van zorgvuldige communicatie en naleving van contractuele verplichtingen bij vastgoedtransacties.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
