De zaak in het kort
De rechtbank Den Haag heeft in een kort geding de vordering van Urban Interest Vastgoed B.V. afgewezen om een huurder, [gedaagde sub 2], te dwingen haar huurwoning te verlaten vanwege vermeende overlast. Urban Interest, eigenaar van de woning sinds april 2025, had de rechtbank verzocht om de ontruiming van de woning te bevelen, omdat [gedaagde sub 2] volgens omwonenden ernstige overlast zou veroorzaken. De rechtbank oordeelde echter dat er onvoldoende aannemelijkheid is dat een ontbinding van de huurovereenkomst in een bodemprocedure zou worden toegewezen. De rechtbank wees ook de subsidiaire vordering tot het opleggen van een gedragsaanwijzing aan de huurster af, aangezien er geen voorafgaand overleg over de inhoud van de gedragsaanwijzing had plaatsgevonden.
Het verloop van het proces en de feiten
Urban Interest, vertegenwoordigd door mr. J.R.P.M. Scheepers, had een kort geding aangespannen tegen [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2]. [gedaagde sub 2] huurt sinds 2020 een woning en wordt ervan beschuldigd ernstige overlast te veroorzaken, waaronder geluidsoverlast, vervuiling door honden en intimiderend gedrag. Urban Interest had sinds april 2025, toen zij de eigenaar van de woning werd, verschillende klachten van omwonenden ontvangen en had daarop [gedaagde sub 2] gewaarschuwd dat juridische stappen zouden worden ondernomen indien de overlast niet zou stoppen.
Tijdens de mondelinge behandeling op 2 oktober 2025 werden beide partijen gehoord. Urban Interest stelde dat de overlast al langere tijd plaatsvond en dat de situatie voor de omwonenden onhoudbaar was. [gedaagde sub 2], bijgestaan door haar bewindvoerder [gedaagde sub 1] en hun gemachtigde mr. C.J.M. van den Brûle, erkende dat er in het verleden incidenten waren geweest, maar betwistte de ernst en frequentie van de overlast. Zij gaf aan maatregelen te hebben genomen om de overlast te beperken en toonde bereidheid om in gesprek te gaan met de benadeelde buren.
Urban Interest baseerde haar vordering op diverse overlastmeldingen en videobewijs, terwijl [gedaagde sub 2] verklaringen van andere bewoners had die aangaven geen overlast te ervaren. Bovendien was er een WMO-aanvraag voor woonbegeleiding ingediend, wat zou bijdragen aan het verminderen van eventuele overlast in de toekomst.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank oordeelde dat ontruiming een ingrijpende maatregel is die alleen kan worden toegewezen als in een bodemprocedure hoogstwaarschijnlijk de ontbinding van de huurovereenkomst zou worden toegewezen. De kantonrechter vond dat Urban Interest onvoldoende aannemelijk had gemaakt dat dit het geval zou zijn. De verklaringen over de ernst van de overlast waren tegenstrijdig en er was een vooruitzicht op professionele begeleiding voor [gedaagde sub 2].
De vordering tot ontruiming werd daarom afgewezen. Ook de subsidiaire vordering tot het opleggen van een gedragsaanwijzing werd afgewezen. De kantonrechter benadrukte dat het de voorkeur heeft dat partijen zelf afspraken maken die realistisch en uitvoerbaar zijn, vooral omdat [gedaagde sub 2] al bereidheid had getoond om aan gedragsverbeteringen te werken.
De rechtbank legde Urban Interest de proceskosten op, omdat zij in het ongelijk was gesteld. Deze kosten werden begroot op € 949,00.
De kantonrechter gaf ten slotte [gedaagde sub 2] in overweging om serieus werk te maken van de beloofde verbeteringen om te voorkomen dat in een eventuele toekomstige procedure een ander oordeel zou worden geveld.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
