De zaak in het kort
Partijen in deze kwestie hadden een affectieve relatie en werkten samen in een dakdekkersbedrijf dat als eenmanszaak door de man werd gerund. Na het eindigen van hun relatie ontstond er een juridisch geschil waarbij beide partijen vorderingen tegen elkaar instelden bij de kantonrechter. De kantonrechter verwees de vorderingen van de man naar de sectie Handel en Insolventie omdat deze de competentiegrens van de kantonrechter overschreden. De man eiste schadevergoeding van de vrouw vanwege omzetverlies en kosten voor het bouwen van een nieuwe website. Hij stelde dat de vrouw zijn bedrijfsprocessen had verstoord en zijn reputatie had geschaad door negatieve berichten te plaatsen. De vrouw betwistte de beschuldigingen en de rechtbank wees uiteindelijk de vorderingen van de man af.
Het verloop van het proces en de feiten
De man en de vrouw hadden een affectieve relatie en woonden samen in de woning van de man, waar zij ook samenwerkten in zijn dakdekkersbedrijf. De man was verantwoordelijk voor de fysieke werkzaamheden, terwijl de vrouw de administratieve taken op zich nam. Hun relatie eindigde in juni 2024, waarna de vrouw de gezamenlijke woning verliet.
Na de breuk ontstonden er conflicten over de bedrijfsvoering. De vrouw dreigde via WhatsApp om bedrijfsinformatie te verwijderen en klantencontacten te belemmeren als de man haar niet zou uitbetalen. De man claimde dat deze dreigementen werkelijkheid werden, wat leidde tot omzetverlies en de noodzaak om een nieuwe website te laten bouwen. Tevens beschuldigde hij de vrouw ervan dat zij negatieve berichten over hem had verspreid via het platform Trustoo, wat zijn zakelijke reputatie zou hebben geschaad.
Ondanks de beschuldigingen van de man, erkende de vrouw enkel dat zij het bericht op Trustoo had geplaatst, maar betwistte dat dit enige schade had veroorzaakt. Ze ontkende dat zij de bedrijfsprocessen had verstoord of afspraken had verwijderd. Ze gaf aan dat de man zonder haar hulp weer toegang tot zijn bedrijfsaccounts had verkregen.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank wees de vorderingen van de man af. In haar oordeel constateerde de rechtbank dat de man onvoldoende bewijs had geleverd dat de vrouw verantwoordelijk was voor het blokkeren of verwijderen van de bedrijfswebsite. De veranderingen aan de website, zoals een wit scherm, konden volgens de rechtbank ook andere oorzaken hebben, zoals het niet betalen van domeinkosten.
Verder oordeelde de rechtbank dat het achterhouden van de logins door de vrouw niet tot schade aan de man kon worden toegerekend, aangezien de man uiteindelijk zelf toegang tot zijn accounts had verkregen. De rechtbank vond ook dat het achterhouden van de simkaart geen aantoonbare schade had veroorzaakt, omdat klanten de man via zijn eigen nummer konden bereiken.
Daarnaast vond de rechtbank dat er onvoldoende bewijs was dat de vrouw afspraken uit de Google Calendar had verwijderd en dat de man daardoor omzet had verloren. Hoewel de vrouw op WhatsApp gedreigd had met het verwijderen van de agenda, achtte de rechtbank de verklaring van de vrouw dat dit slechts een dreigement was, geloofwaardig.
Wat betreft het bericht op Trustoo, stelde de rechtbank dat er geen causaal verband was tussen het bericht en de gestelde schade, omdat het bericht pas aan het einde van augustus 2024 was geplaatst, terwijl de gestelde schade al in juli en augustus van dat jaar was opgetreden.
Tot slot werd ook het gevorderde gebod om de vrouw te verbieden zich negatief over de man uit te laten afgewezen, omdat er geen belang meer bij was en het te algemeen geformuleerd was. De man werd veroordeeld tot het betalen van de proceskosten van de vrouw, die werden begroot op € 1.861,00.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
