De zaak in het kort
In deze juridische kwestie staat de vraag centraal of de Algemene Ledenvergadering (ALV) van een Vereniging van Eigenaars (VvE) twee besluiten heeft genomen die nietig of vernietigbaar zijn. De kantonrechter oordeelt dat het besluit om de kosten voor toezicht en afvalverwijdering anders te verdelen onder de appartementseigenaren nietig is, omdat het in strijd is met het splitsingsreglement. Het andere besluit waartegen de verzoekers opkomen, wordt echter niet als nietig of vernietigbaar beschouwd. Deze uitspraak belicht het belang van het naleven van splitsingsaktes en reglementen binnen VvE’s.
Het verloop van het proces en de feiten
Het proces begon met een verzoekschrift dat op 31 maart 2025 werd ingediend door de verzoekers, vertegenwoordigd door hun gemachtigde, mr. T.M. Vollbehr. De VvE, de tegenpartij, werd vertegenwoordigd door mr. T.A. Bode. Tijdens een mondelinge behandeling op 6 oktober 2025, waar notities van werden gemaakt door de griffier, werden de standpunten van beide partijen uiteengezet. De verzoekers zijn appartementseigenaren op een recreatieterrein dat in 2010 door een bedrijf in appartementsrechten werd gesplitst. De eigenaars sloten destijds ook een beheer- en verhuurovereenkomst met het bedrijf.
In maart 2019 werd de splitsingsakte gewijzigd, waarbij het Parkreglement geen deel meer uitmaakte van de splitsingsakte. Een nieuw artikel werd aan het splitsingsreglement toegevoegd, welke de kostenverdeling voor beheer en toezicht reguleert. Echter, in de ALV van 7 maart 2025 werden besluiten genomen om deze kostenverdeling opnieuw aan te passen, wat leidde tot de huidige rechtszaak. De verzoekers stelden dat deze aanpassingen in strijd waren met de splitsingsakte en het splitsingsreglement.
De beslissing van de rechtbank
De kantonrechter beoordeelde of de besluiten van de ALV nietig of vernietigbaar waren. Besluit 5.2.1, dat betrekking had op wijzigingen in de beheer- en verhuurovereenkomst, werd niet als nietig of vernietigbaar beschouwd. De VvE had dit besluit genomen op basis van het Parkreglement, dat geen onderdeel uitmaakt van de splitsingsakte of het splitsingsreglement, en er was geen sprake van strijd met de wet. Bovendien konden de verzoekers niet aantonen dat de ALV in strijd met redelijkheid en billijkheid handelde.
Aan de andere kant werden Besluiten 6.1 en 6.2, die de kostenverdeling van beheer en toezicht wilden wijzigen, als nietig verklaard. De kantonrechter oordeelde dat deze besluiten in strijd waren met het splitsingsreglement, dat bepaalt dat zulke verdelingssleutels in de splitsingsakte moeten worden opgenomen. Omdat het Parkreglement geen deel meer uitmaakte van de splitsingsakte, kon het niet worden gebruikt om de kostenverdeling te wijzigen.
De rechtbank besloot dat de proceskosten tussen de partijen gecompenseerd werden, wat betekent dat beide partijen hun eigen kosten moesten dragen, aangezien beide partijen deels gelijk en deels ongelijk kregen. Deze uitspraak onderstreept het belang van het strikt naleven van de juridische documenten en reglementen die binnen een VvE van kracht zijn, en toont aan hoe juridische procedures binnen VvE’s kunnen verlopen.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
