De zaak in het kort
De rechtbank Rotterdam heeft geoordeeld in een kwestie die draait om de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). De eiseres, die gedupeerd is door de toeslagenaffaire, had aanvragen ingediend voor de overname of compensatie van haar geldschulden. De minister van Financiën had deze aanvragen afgewezen, en de rechtbank heeft besloten dat de minister in zijn recht stond om die afwijzingen te maken. De beroepen tegen deze afwijzingen zijn daarom ongegrond verklaard.
Het verloop van het proces en de feiten
Eiseres had meerdere aanvragen gedaan voor de overname van schulden en compensatie voor reeds betaalde schulden onder de Wht. Deze aanvragen werden gedaan op verschillende data in 2023. De minister heeft deze verzoeken afgewezen, zowel in de primaire besluiten als na bezwaar. Vervolgens zijn er beroepen ingesteld door eiseres tegen deze afwijzingen.
De procedure begon met de afwijzing van een aanvraag op 26 juni 2023 en vervolgde met verdere afwijzingen op 12 en 19 juli en 2 augustus 2023. Eiseres diende bezwaar in tegen deze besluiten, maar de minister verklaarde de bezwaren ongegrond met besluiten op 6 november 2023 en 1 februari 2024. Hierop heeft eiseres beroep aangetekend bij de rechtbank.
De rechtbank behandelde de beroepen op verschillende zittingen en hield een gecombineerde zitting op 14 april 2025. Tijdens het proces werden door beide partijen aanvullende stukken ingediend, maar er werd besloten geen verdere zitting te houden na deze indieningen.
De beslissing van de rechtbank.
De rechtbank heeft in haar beoordeling een aantal belangrijke punten in overweging genomen:
1. **Motiveringsbeginsel:** Eiseres betoogde dat de minister het motiveringsbeginsel had geschonden door zijn beslissingen te baseren op onduidelijke codes. De rechtbank oordeelde echter dat in de besluiten op bezwaar duidelijk werd uitgelegd waarom de schulden niet werden overgenomen of gecompenseerd, dus was er geen schending van het motiveringsbeginsel.
2. **Zorgvuldigheidsbeginsel:** Eiseres vond dat de minister niet voldoende onderzoek had gedaan en zijn onderzoeksplicht niet op haar mocht afschuiven. De rechtbank wees erop dat het op de aanvrager rust om relevante gegevens te verstrekken die voor de beslissing van belang zijn, en dat de minister zich terecht baseerde op de door eiseres ingediende stukken.
3. **Afwijzing van aanvragen:** De rechtbank concludeerde dat de minister terecht had gehandeld bij de afwijzing van de aanvragen om overname of compensatie van de schulden. De wetgeving voorzag in specifieke voorwaarden waaraan schulden moesten voldoen om in aanmerking te komen voor overname of compensatie, en de schulden van eiseres voldeden niet aan deze voorwaarden.
4. **Hardheidsclausule:** Eiseres had een beroep gedaan op de hardheidsclausule, stellend dat haar situatie schrijnend was. De rechtbank oordeelde echter dat de omstandigheden van eiseres, zoals haar financiële situatie en persoonlijke problemen, geen toepassing van de hardheidsclausule rechtvaardigden.
5. **Zienswijze en persoonlijke dossier:** Het beroep van eiseres om haar zienswijze in te mogen dienen voorafgaand aan de afwijzing van haar aanvragen werd verworpen, evenals haar verzoek om het persoonlijke dossier van de minister te ontvangen. De rechtbank vond hiervoor geen juridische grondslag.
6. **Beroep niet-tijdig beslissen:** Het beroep in de zaak ROT 24/644, voor zover gericht tegen het niet tijdig beslissen op het bezwaar, werd niet-ontvankelijk verklaard omdat inmiddels een beslissing was genomen. Echter, de minister werd veroordeeld tot het betalen van de proceskosten en het griffierecht in deze zaak.
De rechtbank concludeerde dat de beroepen van eiseres over het algemeen ongegrond waren. De minister hoefde de geldschulden van eiseres niet over te nemen of te compenseren volgens de voorwaarden van de Wht. Wel werd de minister veroordeeld tot het betalen van de proceskosten in verband met het beroep tegen het niet tijdig beslissen.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
