De zaak in het kort
In deze zaak heeft de verzoekster, een appartementseigenaar, de kantonrechter verzocht om een verklaring voor recht dat een besluit van de Vereniging van Eigenaars (VvE), dat haar verzoek om toestemming voor het plaatsen van een kattenren op haar balkon afwees, nietig of vernietigbaar is. Ze verzocht ook om een vervangende machtiging zodat ze de kattenren alsnog kan plaatsen. De verzoekster betoogde dat de VvE haar bevoegdheden te buiten is gegaan door regels te stellen die niet in de splitsingsakte of enig reglement zijn vastgelegd en dat het besluit in strijd is met de redelijkheid en billijkheid. De VvE stelde dat het besluit rechtsgeldig is en dat er geen grond is voor vernietiging of het verlenen van een vervangende machtiging. De kantonrechter oordeelde in het nadeel van de verzoekster, omdat het besluit niet als een besluit in de zin van de wet kan worden beschouwd en er geen grond is voor het verlenen van een vervangende machtiging.
Het verloop van het proces en de feiten
Het proces begon met het indienen van een verzoekschrift door de verzoekster op 4 augustus 2025, waarin zij de nietigheid of vernietigbaarheid van het VvE-besluit van 6 mei 2025 aanvocht. De verzoekster stelde dat de VvE haar toestemming niet zonder redelijke grond heeft geweigerd, en dat de regels die door de VvE zijn vastgesteld niet in overeenstemming zijn met de splitsingsakte of andere reglementen. Ze voerde ook aan dat het besluit in strijd is met redelijkheid en billijkheid, omdat de kattenren geen permanente aanpassing van het balkon zou zijn en het aanzicht van het gebouw niet zou aantasten.
Tijdens de zitting op 29 oktober 2025 waren de verzoekster, haar juridische vertegenwoordiger, vertegenwoordigers van de VvE en andere leden van de VvE aanwezig. De VvE betoogde dat het besluit om geen toestemming te verlenen rechtsgeldig was genomen en dat het ontwerp van de kattenren vragen opriep over veiligheid en esthetiek, die door de verzoekster niet adequaat beantwoord werden. De VvE wees ook op de mogelijkheid voor de verzoekster om haar voorstel tijdens een volgende vergadering opnieuw in te dienen, voorzien van meer gedetailleerde informatie.
De beslissing van de rechtbank
De kantonrechter oordeelde dat het besluit van de VvE om geen toestemming te verlenen voor de kattenren niet als een besluit in de zin van de wet kon worden beschouwd, omdat het niet gericht was op rechtsgevolgen binnen de organisatie van de rechtspersoon. Aangezien er geen sprake was van een formeel besluit, was het niet mogelijk om het besluit nietig of vernietigbaar te verklaren. Bovendien oordeelde de kantonrechter dat de weigering van de VvE om toestemming te verlenen niet zonder redelijke grond was, gezien de zorgen over veiligheid en esthetiek die geuit werden tijdens de VvE-vergadering. De kantonrechter wees daarom het verzoek van de verzoekster af.
De verzoekster werd veroordeeld in de proceskosten, die aan de kant van de VvE werden begroot op € 814,-. De beschikking werd uitvoerbaar bij voorraad verklaard, wat betekent dat de beschikking direct kan worden uitgevoerd, ook als er nog een hoger beroep zou volgen. Hiermee heeft de kantonrechter duidelijk gemaakt dat de verzoekster niet het recht heeft om de kattenren zonder de vereiste toestemming van de VvE te plaatsen. De kantonrechter benadrukte dat de verzoekster haar voorstel met meer gedetailleerde informatie opnieuw op de agenda van een VvE-vergadering kan laten plaatsen, maar dat de huidige afwijzing van haar verzoek gerechtvaardigd was door het gebrek aan onderbouwing en de door de VvE geuite zorgen.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
