De zaak in het kort
In deze civiele zaak, behandeld door de rechtbank Overijssel, stond een geschil centraal tussen huurder [partij A] en verhuurder [partij B] over de terugbetaling van een waarborgsom en de betaling van servicekosten. [partij A] had een woning gehuurd van [partij B] van 1 oktober 2024 tot en met 20 juni 2025. Na afloop van de huurperiode weigerde [partij B] de waarborgsom terug te betalen, met als reden dat deze was verrekend met door de verhuurder geclaimde schade, waaronder schoonmaakkosten. Daarnaast bestond er onenigheid over de servicekosten die in rekening waren gebracht. De kantonrechter oordeelde dat [partij B] een deel van de waarborgsom en het merendeel van de servicekosten aan [partij A] moest terugbetalen.
Het verloop van het proces en de feiten
De procedure begon met een dagvaarding waarin [partij A] opkwam tegen het niet terugbetalen van de waarborgsom van € 2.600,– door [partij B]. De waarborgsom zou zijn verrekend met kosten voor schoonmaak en vervanging van enkele items. Tijdens de eindinspectie van de woning, die plaatsvond op 18 juni 2025, werd geconstateerd dat sommige ruimtes niet voldoende schoon waren, waarna [partij A] instemde met het inschakelen van een schoonmaakbedrijf. [partij B] presenteerde vervolgens een claim van € 2.715,74 voor schoonmaakkosten en vervangingskosten van apparaten, die hij met de waarborgsom wilde verrekenen.
Daarnaast was er een twistpunt over de servicekosten. [partij A] betaalde een maandelijkse som aan [partij B] die naast de huur ook servicekosten omvatte. [partij A] betwistte deze kosten, omdat volgens hem een deel daarvan, zoals nutsvoorzieningen en internet, al in de huurprijs inbegrepen waren, zoals vastgelegd in de huurovereenkomst.
Tijdens de mondelinge behandeling op 18 maart 2026 kwamen beide partijen tot een nadere toelichting van hun standpunten. [partij A] hield vol dat de waarborgsom onterecht was ingehouden en dat de servicekosten niet correct waren gespecificeerd. [partij B] verdedigde zijn claim door te stellen dat de woning niet in dezelfde staat was opgeleverd als bij aanvang van de huur, waardoor hij genoodzaakt was kosten te maken voor schoonmaak en vervanging van apparatuur.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank beoordeelde zowel de vordering van [partij A] als de tegenvordering van [partij B] gezamenlijk, gezien hun onderlinge verwevenheid.
Ten aanzien van de waarborgsom oordeelde de rechtbank dat [partij B] weliswaar een deel van de waarborgsom mocht verrekenen met de schoonmaakkosten, maar dat het in rekening brengen van kosten voor een hotelovernachting en vervanging van apparaten niet gerechtvaardigd was. De rechtbank schatte de redelijke schoonmaakkosten op € 677,60, op basis van een schatting van de tijd die een professioneel schoonmaakbedrijf nodig zou hebben gehad. Daarbij werd een uurtarief gehanteerd dat in lijn was met de marktstandaard. Kosten voor hotelovernachting en vervanging van apparaten werden afgewezen wegens onvoldoende onderbouwing.
Wat betreft de servicekosten stelde de rechtbank vast dat kosten voor nutsvoorzieningen en internet/telefonie al in de huurprijs inbegrepen waren volgens de huurovereenkomst. Hierdoor was het niet gerechtvaardigd dat [partij B] deze kosten ook als servicekosten in rekening bracht. De rechtbank oordeelde dat [partij B] een bedrag van € 1.417,50 aan [partij A] moest terugbetalen voor ten onrechte in rekening gebrachte servicekosten.
Daarnaast werd bepaald dat de maandelijkse vergoeding voor meubilering en stoffering van € 150,– niet redelijk was omdat [partij B] geen inzicht had gegeven in de waarde van de roerende zaken. De rechtbank stelde een redelijke vergoeding vast op € 75,– per maand, waardoor [partij B] € 675,– aan [partij A] moest terugbetalen.
Ten aanzien van de VvE-bijdrage concludeerde de rechtbank dat [partij B] niet had onderbouwd welke diensten en leveringen deze bijdrage dekte. Hierdoor moest het volledige bedrag van € 1.523,25 aan [partij A] worden terugbetaald.
Uiteindelijk werd [partij B] veroordeeld tot betaling van € 5.328,15 aan [partij A], te vermeerderen met de wettelijke rente en incassokosten. Daarnaast werd [partij B] veroordeeld in de proceskosten van € 1.409,35. De uitspraak werd op 14 april 2026 gedaan door de kantonrechter.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
