De zaak in het kort
In deze zaak verzocht de eigenaresse van een appartement (hierna: appellante) om nietigverklaring of vernietiging van twee besluiten die werden genomen tijdens een algemene ledenvergadering van de Vereniging van Eigenaars (VvE) op 5 april 2024. Deze besluiten omvatten een opdracht aan een dakreparatiebedrijf en een mandaat aan bepaalde leden van de VvE om juridische stappen te ondernemen namens de VvE. De kantonrechter wees dit verzoek af, en het gerechtshof bevestigt deze beslissing in hoger beroep.
Het verloop van het proces en de feiten
Appellante is eigenaar van een appartement op de eerste verdieping van een gebouw dat zij deelt met andere leden van de VvE. De andere leden zijn eigenaars van de begane grond en de bovenste verdieping met een dakopbouw. Het geschil draait om de interpretatie van de splitsingsakte en de kostenverdeling voor het dakonderhoud. De oorspronkelijke splitsingsakte dateert van 1980, en een wijzigingsakte uit 2013 specificeert dat de kosten voor de dakopbouw voor rekening van de betreffende eigenaar zijn.
Tijdens de algemene ledenvergadering van 5 april 2024 werden besluiten genomen over de reparatie van dakpannen en het inschakelen van juridische bijstand, waarbij appellante het niet eens was met de kostenverdeling en het mandateringsbesluit. De kantonrechter oordeelde dat de besluiten niet in strijd waren met de splitsingsakte of het Modelreglement 1972 (MR 1972) en wees het verzoek van appellante af.
In hoger beroep brengt appellante negen grieven naar voren, waarbij ze stelt dat de kantonrechter de splitsingsakte onjuist heeft uitgelegd en dat de kosten van de dakopbouw alleen voor rekening van de eigenaar van het betreffende appartement zouden moeten komen. Ze betwist ook de geldigheid van het mandateringsbesluit, dat volgens haar in strijd is met de bevoegdheidsverdeling binnen de VvE.
De beslissing van de rechtbank
Het gerechtshof beoordeelt de zaak aan de hand van de splitsingsdocumenten en de bedoelingen van de partijen ten tijde van de splitsing. Het hof concludeert dat de kosten voor de dakreparatie gemeenschappelijk zijn en dat de aanvulling op artikel 23 van het MR 1972 niet betekent dat het dak onderdeel is geworden van het privé-gedeelte van de dakopbouw. De kosten moeten evenredig worden verdeeld over alle eigenaren.
Wat betreft het mandateringsbesluit oordeelt het hof dat de algemene ledenvergadering, als hoogste orgaan binnen de VvE, bevoegd is om een mandaat te verlenen voor het voeren van rechtsgedingen. De mandatering aan enkele leden om namens de VvE op te treden is correct verlopen en niet in strijd met de regels. Het hof wijst erop dat dit besluit niet betekent dat er een algemene volmacht is verleend, maar dat het specifiek betrekking heeft op deze procedure.
Het hof bekrachtigt de uitspraak van de kantonrechter en veroordeelt appellante in de proceskosten van het hoger beroep. De kosten zijn begroot op €3.567,00, inclusief advocaatkosten en griffierechten, te vermeerderen met wettelijke rente indien niet binnen de gestelde termijn wordt betaald. De uitspraak is uitvoerbaar bij voorraad wat betreft de kostenveroordeling.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
