De zaak in het kort
De rechtbank Arnhem-Leeuwarden behandelde een zaak waarin DCS Taxatie & Advies B.V. en [appellant], een taxateur, werden aangeklaagd door een Vereniging van Eigenaars (VvE) vanwege een beroepsfout. De VvE beweerde dat de taxateur een fout had gemaakt bij het taxeren van een gebouw, wat resulteerde in onderverzekering. Hierdoor kreeg de VvE niet de volledige schade vergoed na een brand. De rechtbank oordeelde dat de taxateur inderdaad een beroepsfout had gemaakt en veroordeelde DCS en [appellant] tot het betalen van een schadevergoeding. In hoger beroep werd de schadevergoeding gematigd tot € 500.000,-.
Het verloop van het proces en de feiten
De zaak begint met een beroepsfout van de taxateur [appellant], die tevens de enige medewerker en bestuurder is van DCS Taxatie & Advies B.V. Op verzoek van de VvE voerde hij een taxatie uit van een gebouwencomplex voor een opstalverzekering. In zijn rapport schatte hij de herbouwwaarde van het complex te laag in, naar verluidt door een fout in de berekening van het bouwvolume. De VvE verzekerde het gebouw vervolgens op basis van dit taxatierapport.
Na een brand in 2019 bleek dat de gebouwen onderverzekerd waren, wat de VvE ertoe bracht om DCS en [appellant] aansprakelijk te stellen voor de schade. De VvE stelde dat de taxateur een onjuist bouwvolume had gebruikt, wat tot een te lage herbouwwaarde leidde. Hierdoor ontvingen ze minder verzekeringsuitkering dan nodig was voor volledige herbouw. In de rechtbank Gelderland werd de VvE in het gelijk gesteld en kreeg zij een schadevergoeding toegewezen.
DCS en [appellant] gingen in hoger beroep, met als belangrijkste argumenten dat er geen sprake was van een beroepsfout en dat de VvE niet volledig kon herbouwen vanwege financiële beperkingen, niet vanwege de taxatiefout. Ze voerden ook aan dat [appellant] persoonlijk niet aansprakelijk zou moeten zijn en dat de toepasselijkheid van hun algemene voorwaarden, die hun aansprakelijkheid zou beperken, niet was erkend.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank oordeelde dat er inderdaad een beroepsfout was gemaakt doordat het gebouw veel te laag was getaxeerd. Het hof was het eens met de eerdere uitspraak dat de taxateur een ernstige fout had gemaakt door een aanzienlijk lager bouwvolume te hanteren dan daadwerkelijk het geval was. Deze fout resulteerde in een te lage verzekerde waarde, wat leidde tot onderverzekering en onvoldoende dekking voor de brandschade.
Het hof verwierp het argument van DCS c.s. dat de VvE zelf schuld zou hebben door geen garantie tegen onderverzekering te nemen. Het hof vond dat de VvE redelijkerwijs mocht vertrouwen op de taxatie en dat het de taak van de taxateur was om een accurate waarde te geven.
Hoewel het hof oordeelde dat zowel DCS als [appellant] aansprakelijk waren voor de schade, besloot het de schadevergoeding te matigen naar € 500.000,-. Het hof hield rekening met de slechte inkomens- en vermogenspositie van [appellant] en DCS, de disproportionele verhouding tussen de fout en de oorspronkelijke vergoeding voor de taxatieopdracht, en het feit dat er geen sprake was van opzettelijk foutief handelen.
Het hof bekrachtigde de eerdere vonnissen van de rechtbank, maar vernietigde het deel waarin DCS en [appellant] tot betaling van het volledige schadebedrag waren veroordeeld. In plaats daarvan stelde het hof een schadevergoeding van € 500.000,- vast, inclusief wettelijke rente vanaf april 2020. Daarnaast werden DCS en [appellant] veroordeeld tot betaling van de proceskosten in hoger beroep.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
