De zaak in het kort
De centrale kwestie in deze zaak betreft een geschil binnen een Vereniging van Eigenaars (VvE) over de verantwoordelijkheid voor het onderhoud van bepaalde ramen en schuifpuien in een appartementencomplex. De VvE had besloten dat het onderhoud van deze onderdelen onder haar verantwoordelijkheid valt. Appellanten, die geen dergelijke ramen of schuifpuien bezitten, vonden dat de besluiten in strijd waren met de wet, het splitsingsreglement en/of de redelijkheid en billijkheid en verzochten om vernietiging of nietigverklaring van deze besluiten. De kantonrechter wees hun verzoek af, en het Gerechtshof Amsterdam bekrachtigde deze beschikking.
Het verloop van het proces en de feiten
Appellanten zijn in hoger beroep gegaan tegen de beslissing van de kantonrechter van de rechtbank Amsterdam, die in mei 2025 was genomen. Zij dienden hun beroepschrift in juni 2025 in en baseerden hun beroep op zes grieven. De VvE diende een verweerschrift in en wijzigde haar tegenverzoek. Beide partijen hebben stukken ingediend ter ondersteuning van hun standpunten en op 5 maart 2026 vond een mondelinge behandeling plaats bij het hof.
De zaak betrof de uitleg van de splitsingsakten die de gemeenschappelijkheid van bepaalde delen van het gebouw, zoals ramen en schuifpuien, bepalen. Volgens de splitsingsakten zijn deze ramen en schuifpuien gemeenschappelijk, wat betekent dat het onderhoud bij de VvE ligt. Echter, volgens artikel 18 van de splitsingsakten moet het onderhoud van de binnenzijde van deuren en ramen door de individuele appartementseigenaren worden uitgevoerd.
Tijdens een vergadering van eigenaars in december 2024 werden besluiten genomen die bepaalden dat de PH-ramen, aluminium schuiframen en de glijprofielen van schuifpuien onder de verantwoordelijkheid van de VvE vallen. Appellanten voelden zich benadeeld omdat zij geen gebruik maken van deze voorzieningen en dus meebetalen aan onderhoud dat hen niet direct aangaat.
De kantonrechter oordeelde dat de besluiten van de VvE niet in strijd waren met de wet of redelijkheid en billijkheid en dat de onderdelen waarop de besluiten betrekking hebben op grond van de splitsingsakte gemeenschappelijk zijn. Daarom werden de verzoeken van appellanten afgewezen en zij werden in de proceskosten veroordeeld.
De beslissing van de rechtbank
In hoger beroep moest het hof zich buigen over de vraag of de besluiten van de VvE in strijd zijn met de splitsingsakte en de redelijkheid en billijkheid. Het hof oordeelde dat de ramen en schuifpuien in hun geheel gemeenschappelijk zijn, en dat de VvE daarom in beginsel verantwoordelijk is voor het onderhoud ervan. Alhoewel artikel 18 van de splitsingsakten enige onderhoudsverantwoordelijkheden aan de appartementseigenaren toeschrijft, betreft dit slechts het dagelijkse onderhoud en niet de vervanging van onderdelen.
Het hof wees erop dat de besluiten van de VvE slechts een bevestiging zijn van wat al uit het splitsingsreglement volgt. Het feit dat appellanten geen direct voordeel hebben van deze voorzieningen doet daar niets aan af. Verder constateerde het hof geen totstandkomingsgebreken bij de besluiten van de VvE, zoals een gebrek aan quorum of onvoldoende informatie tijdens de vergadering.
De bestreden beslissing van de kantonrechter werd bekrachtigd, en het hof oordeelde dat de besluiten rechtsgeldig zijn. Appellanten werden opnieuw in de proceskosten veroordeeld. Hiermee eindigde de zaak in het nadeel van appellanten, waarbij hun verzoek om nietigverklaring of vernietiging van de VvE-besluiten werd afgewezen.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
