De zaak in het kort
In deze zaak heeft de Vereniging van Eigenaars (VVE) van een appartementencomplex een verzoek ingediend bij de kantonrechter om een vervangende machtiging te verkrijgen. Dit verzoek was bedoeld om toegang te verkrijgen tot het appartement van een bewoner, [verweerder], met het doel om een geluidsonderzoek uit te voeren. De VVE had sinds 2022 klachten ontvangen over geluidsoverlast van de onderburen van [verweerder]. De kantonrechter heeft echter het verzoek van de VVE afgewezen omdat zij niet voldaan heeft aan de voorwaarden van het splitsingsreglement. Bovendien was er onvoldoende bewijs van geluidsoverlast.
Het verloop van het proces en de feiten
Het proces begon met het indienen van een verzoekschrift door de VVE, waarin zij om een vervangende machtiging vroegen om het appartement van [verweerder] te betreden voor een geluidsonderzoek. Dit verzoek was gebaseerd op klachten van geluidsoverlast door de onderburen van [verweerder]. De VVE beroept zich op artikel 17 van het splitsingsreglement, dat stelt dat toestemming verleend moet worden als toegang tot een privé-gedeelte noodzakelijk is voor handelingen betreffende gemeenschappelijke gedeelten of zaken.
Na ontvangst van het verzoekschrift volgde een verweerschrift van [verweerder], waarin zij het verzoek betwistte en stelde dat de VVE eerst moest aantonen dat er daadwerkelijk sprake was van geluidsoverlast. Een mondelinge behandeling vond plaats op 17 juni 2025, gevolgd door een descente op 30 juni 2025. Tijdens de descente werden geluiden in het appartement van de onderburen nagebootst, maar de resultaten hiervan ondersteunden niet de claims van geluidsoverlast. De kantonrechter vond de geluiden minimaal en binnen wat redelijkerwijs verwacht mag worden in een appartementencomplex.
Het splitsingsreglement maakte deel uit van de overwegingen van de rechtbank. Volgens de VVE was het noodzakelijk om toegang te krijgen tot [verweerder]’s appartement om te controleren op geluidsoverlast. Echter, de regels in het splitsingsreglement vereisen dat er sprake moet zijn van gemeenschappelijke gedeelten of dat er voldoende bewijs van overlast is, wat in dit geval niet overtuigend werd aangetoond.
De beslissing van de rechtbank
De kantonrechter besloot het verzoek van de VVE af te wijzen. De beslissing was gebaseerd op het feit dat de VVE niet had voldaan aan de voorwaarden van het splitsingsreglement. Het was niet duidelijk vastgesteld dat de geluidsoverlast te maken had met gemeenschappelijke delen van het complex. Bovendien had de VVE onvoldoende bewijs geleverd om aan te tonen dat er sprake was van daadwerkelijke geluidsoverlast.
De rechtbank wees ook de aanvullende verzoeken af, zoals het opleggen van een dwangsom aan [verweerder] voor het niet verlenen van medewerking aan het onderzoek en de verdeling van de kosten van het onderzoek. Aangezien de VVE in het ongelijk was gesteld, werd zij veroordeeld tot het betalen van de proceskosten van [verweerder], begroot op € 1.221,00.
De beschikking werd door de kantonrechter uitvoerbaar bij voorraad verklaard voor wat betreft de proceskostenveroordeling. Dit betekent dat [verzoeker] deze kosten onmiddellijk moet betalen, ongeacht een eventueel hoger beroep. Hiermee werd de zaak afgesloten, waarbij de privacy van [verweerder] beschermd bleef en het recht op ongestoord woongenot werd gehandhaafd.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
