**
De zaak in het kort
De zaak betreft een geschil tussen een Vereniging van Eigenaren (VvE) en een appartementseigenaar, waarbij de eiser (VvE) de betaling van achterstallige VvE-bijdragen en een eenmalige verhoging vordert van de gedaagde (appartementseigenaar). De gedaagde erkent de achterstallige betalingen, maar betwist de eenmalige verhoging omdat volgens hem geen onderhouds- of renovatiewerkzaamheden zijn uitgevoerd. De rechtbank oordeelt dat de verhoging gebaseerd is op een vergadering van eigenaars en daarom moet worden betaald.
Het verloop van het proces en de feiten
De procedure begon met een dagvaarding op 3 november 2025. Beide partijen hebben hun argumenten ingediend via conclusies van antwoord en repliek. De gedaagde is eigenaar van een appartement en bijbehorende parkeerplaats en is van rechtswege lid van de VvE. Maandelijks is de gedaagde een bijdrage verschuldigd van €175,14. Door het uitblijven van betalingen is er een achterstand van €2.705,52 ontstaan, inclusief incassokosten en rente.
De gedaagde erkent zijn schuld maar betwist de eenmalige verhoging van de bijdrage. Hij voert aan dat er geen onderhouds- of renovatiewerkzaamheden zijn uitgevoerd. Bovendien maakt hij bezwaar tegen de incasso-, administratie- en proceskosten, omdat hij geen aanmaningen ontving en de automatische incasso zonder zijn medeweten is stopgezet.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank oordeelt dat de gedaagde inderdaad de achterstallige bijdragen moet betalen, inclusief de eenmalige verhoging. Deze verhoging was het gevolg van een besluit door de vergadering van eigenaars dat niet binnen de wettelijke termijn is betwist. Daarom is de gedaagde verplicht om de verhoging te betalen. De gedaagde’s argumenten over het gebrek aan onderhoud ontslaan hem niet van deze verplichting.
Verder oordeelt de kantonrechter dat de gedaagde de wettelijke rente verschuldigd is, ondanks zijn betoog dat de VvE de automatische incasso heeft stopgezet. De kantonrechter wijst erop dat de gedaagde zelf verantwoordelijk was voor tijdige betalingen, zelfs bij storneringen. De vordering voor wettelijke rente van €22,74 wordt daarom toegewezen.
De rechtbank wijst ook de buitengerechtelijke incassokosten toe, omdat voldoende is aangetoond dat de gedaagde meerdere betalingsherinneringen heeft ontvangen. De gevorderde kosten voor een kadastraal uittreksel worden echter afgewezen aangezien deze niet noodzakelijk waren.
De rechtbank bepaalt dat de gedaagde de toekomstige VvE-bijdragen tot en met april 2027 moet betalen, tenzij het lidmaatschap eerder eindigt. De totale toegewezen som bedraagt €2.699,47. De kantonrechter kan geen betalingsregeling opleggen, maar de eiser staat hier wel voor open.
Ten slotte worden de proceskosten ten laste van de gedaagde gelegd, omdat de rechtbank het niet aannemelijk acht dat hij geen kans heeft gehad om de achterstand vrijwillig te betalen. De totale proceskosten bedragen €1.163,64. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad en alle overige vorderingen zijn afgewezen.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
