Een eigenaar van een appartement heeft een klacht ingediend tegen een notaris vanwege een geschil over een tweede parkeerplaats. De eigenaar, hierna klager genoemd, claimt recht te hebben op deze parkeerplaats volgens de erfpachtvoorwaarden. De notaris had het bestuur van de VvE geadviseerd over deze kwestie, waar de klager het niet mee eens was. Het hof heeft de klacht afgewezen op basis van het beginsel ‘ne bis in idem’, wat betekent dat dezelfde klacht niet opnieuw kan worden behandeld.
Parkeerplaats leidde tot klacht tegen notaris
De klager had een meningsverschil met het bestuur van de VvE over de toekenning van een tweede parkeerplaats bij zijn appartement. Volgens de klager zou hij hierop recht hebben vanwege de grootte van zijn appartement, zoals vermeld in de erfpachtvoorwaarden. De VvE verwees echter naar de omgevingsvergunning, waarin andere voorwaarden stonden. De klager benaderde de notaris voor advies over zijn rechten, maar was het niet eens met het advies dat werd gegeven.
Verloop van het proces
De klager diende op 4 maart 2025 een beroepschrift in tegen de beslissing van de kamer voor het notariaat in Den Haag. De notaris reageerde hierop met een verweerschrift op 26 mei 2025. Tijdens de zitting op 2 oktober 2025 waren beide partijen aanwezig. De klager voerde aan dat de notaris hem foutief had geïnformeerd en zijn rechten probeerde te ontnemen. In 2023 had de klager al een vergelijkbare klacht ingediend, die ongegrond werd verklaard door zowel de kamer als het hof.
Het oordeel van het hof
Het hof oordeelde dat de klacht van de klager tegen de notaris niet ontvankelijk was. Het hof benadrukte dat het ‘ne bis in idem’-beginsel ook van toepassing is in het notariële tuchtrecht. Dit betekent dat een klacht die al eerder is beoordeeld, niet opnieuw in behandeling kan worden genomen. De huidige klacht betrof dezelfde kwestie als de eerder behandelde klacht in 2024 en werd daarom niet ontvankelijk verklaard.
Conclusie van de rechter
Het hof vernietigde de beslissing van de kamer en verklaarde de klacht niet ontvankelijk. De rechters J.H. Lieber, O.J. van Leeuwen en T.W. van Grafhorst gaven deze beslissing, die op 4 november 2025 in het openbaar werd uitgesproken.
Vergelijkbare uitspraken
Bron
ECLI: ECLI:NL:GHAMS:2025:2888
Lees de originele uitspraak op Rechtspraak.nl
Deze samenvatting is met zorg samengesteld op basis van de oorspronkelijke uitspraak. Wilt u deze uitspraak gebruiken ter onderbouwing van een standpunt, procedure of besluit, raadpleeg dan altijd de volledige originele uitspraak.
