In een zaak over eigendomsoverdracht stond een verkoper, [appellant], tegenover een notaris, [geïntimeerde]. [Appellant] had klachten over de notaris, die volgens hem onterecht eisen stelde bij de verkoop van zijn appartement. De notaris had onder andere een schriftelijke toestemming van [appellant]’s echtgenote geëist en kosten in rekening gebracht voor de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft). De klacht werd uiteindelijk ongegrond verklaard door het gerechtshof Amsterdam.
Verkoop en toestemming echtgenote
Het conflict begon toen [appellant] zijn appartement verkocht. In de koopovereenkomst stond dat hij met toestemming van zijn echtgenote handelde, maar zij had deze niet medeondertekend. De notaris eiste een schriftelijke toestemmingsverklaring van de echtgenote om te voorkomen dat de rechtshandeling later vernietigd zou kunnen worden vanwege het ontbreken van die toestemming. [Appellant] vond dit onterecht, maar de notaris hield voet bij stuk.
Betwiste VvE-vordering
Daarnaast speelde er een discussie over een betwiste vordering van de Vereniging van Eigenaars (VvE). [Appellant] wilde het betwiste bedrag in depot plaatsen tot de kwestie was opgelost. De notaris weigerde dit, omdat de kopers niet aansprakelijk wilden zijn voor de vordering van de VvE. Daarom werd het bedrag niet in depot geplaatst, en [appellant] ondertekende uiteindelijk onder protest de afrekennota.
Wwft-kosten en procedure
Een ander geschilpunt waren de Wwft-kosten. De notaris bracht deze kosten bij [appellant] in rekening, terwijl volgens de koopovereenkomst de koper deze kosten zou dragen. [Appellant] vond dit ongepast, maar de notaris stelde dat het niet ongebruikelijk was dat deze kosten bij de verkoper werden neergelegd, aangezien het om de controle van de verkopende partij ging.
Oordeel gerechtshof
Het gerechtshof Amsterdam oordeelde dat de notaris correct had gehandeld door de schriftelijke toestemming van de echtgenote te eisen. Dit was cruciaal om te voorkomen dat de rechtshandeling vernietigd zou worden. Wat betreft de Wwft-kosten, vond het hof het niet ongebruikelijk dat deze kosten bij de verkoper in rekening werden gebracht en had de notaris zelfs aangeboden deze kosten te verhalen op de koper. Het hof besloot dat dit aanbod niet ongepast was. Het hof oordeelde dat de notaris in zijn recht stond om het betwiste bedrag niet in depot te plaatsen zonder instemming van de VvE, en dat hij juist zijn plicht had vervuld door [appellant] te informeren over de gevolgen van het niet meewerken.
Vergelijkbare uitspraken
Bron
ECLI: ECLI:NL:GHAMS:2026:157
Lees de originele uitspraak op Rechtspraak.nl
Deze samenvatting is met zorg samengesteld op basis van de oorspronkelijke uitspraak. Wilt u deze uitspraak gebruiken ter onderbouwing van een standpunt, procedure of besluit, raadpleeg dan altijd de volledige originele uitspraak.
