In deze zaak stonden de eigenaren van een appartementsrecht, aangeduid als [eisers], tegenover de Vereniging van Eigenaren (VvE) van hun appartementencomplex. Het geschil draaide om de vraag of [eisers] zonweringen op hun dakterras mochten plaatsen zonder toestemming van de VvE. [eisers] beriepen zich op een uitzondering in de akte van onder-ondersplitsing, terwijl de VvE stelde dat er volgens het modelreglement toestemming nodig was.
Het verzoek om zonwering te plaatsen
[eisers] zijn sinds februari 2024 eigenaren van een appartement met dakterras. Het complex valt onder het modelreglement van de Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie, dat restricties oplegt aan zichtbare wijzigingen aan het gebouw. Volgens artikel 24.3 van het reglement is het aanbrengen van zonweringen alleen met toestemming van de VvE toegestaan, tenzij anders bepaald in de akte. In de akte was een uitzondering gemaakt die toestond zonneschermen en windschermen te plaatsen, mits het draagvermogen van het dak niet werd overschreden.
Verkregen vergunning en reactie van de VvE
In mei 2024 kregen [eisers] een omgevingsvergunning van de gemeente Maastricht voor het plaatsen van zonweringen. In september 2024 wees de VvE hen erop dat voor de geplande constructie ook toestemming van de VvE nodig was. [eisers] meenden echter dat zij op basis van de akte geen toestemming nodig hadden, zolang het draagvermogen niet werd overschreden.
De rechterlijke beoordeling
De rechtbank bekeek de bepalingen van de akte en het modelreglement. Hoewel [eisers] stelden dat de akte hen toestond zonweringen te plaatsen zonder VvE-toestemming, oordeelde de rechtbank dat de uitzondering in de akte alleen geldt voor “zonneschermen” en niet voor “zonweringen” in het algemeen. De geplande constructie, met zes palen, werd gezien als een bredere vorm van zonwering waarvoor toestemming vereist is.
Uitspraak van de rechtbank
De rechtbank concludeerde dat de constructie van [eisers] verder ging dan een eenvoudig zonnescherm vanwege de technische ingrepen die nodig waren, zoals verankering in het terras met beton en chemische ankers. Dit viel onder de bredere definitie van zonwering, waarvoor toestemming van de VvE nodig is volgens het modelreglement. De rechtbank wees daarom de vorderingen van [eisers] af en veroordeelde hen in de proceskosten van € 2.094,00.
Vergelijkbare uitspraken
Bron
ECLI: ECLI:NL:RBLIM:2025:13210
Lees de originele uitspraak op Rechtspraak.nl
Deze samenvatting is met zorg samengesteld op basis van de oorspronkelijke uitspraak. Wilt u deze uitspraak gebruiken ter onderbouwing van een standpunt, procedure of besluit, raadpleeg dan altijd de volledige originele uitspraak.




