De zaak in het kort
In deze zaak heeft de Vereniging van Eigenaren (VvE) een juridische procedure aangespannen tegen een appartementseigenaar, hierna [gedaagde], om toegang tot zijn dakterras te verkrijgen. Het doel was om een onderzoek naar lekkages uit te voeren en eventuele problemen te verhelpen. De VvE eiste dat [gedaagde] het dakterras zou ontruimen en toegang zou verlenen aan een ingehuurd bedrijf. [gedaagde] verzette zich tegen deze eisen, maar de rechtbank oordeelde dat hij gedeeltelijk moest meewerken. De VvE wordt verantwoordelijk gehouden voor de kosten van het verwijderen van tegels en tegeldragers die tot de gemeenschappelijke gedeelten behoren.
Het verloop van het proces en de feiten
De procedure begon met een dagvaarding die op 10 juli 2025 werd uitgebracht door de VvE. [gedaagde] diende een conclusie van antwoord in en stelde tevens een tegenvordering in. Het geschil draaide om de toegang tot het dakterras van [gedaagde], dat volgens de VvE noodzakelijk was voor het uitvoeren van een onderzoek naar lekkages. De onderburen van [gedaagde] hadden last van lekkages, en de VvE wilde deze problemen aanpakken door onderzoek en herstelwerkzaamheden te laten uitvoeren.
Tijdens de mondelinge behandeling op 2 april 2026 waren beide partijen aanwezig met hun respectieve gemachtigden. De zaak werd aanvankelijk aangehouden om de partijen in de gelegenheid te stellen een schikking te treffen, maar uiteindelijk werd op 15 april 2026 verzocht om een vonnis te wijzen. De kern van de zaak was dat de VvE op basis van de splitsingsakte en het huishoudelijk reglement van mening was dat [gedaagde] moest meewerken aan het onderzoek en het herstel van de lekkages.
[gedaagde] was echter van mening dat hij al voldoende had meegewerkt en dat het ontruimen van het gehele dakterras disproportioneel was. Hij stelde dat de VvE de kosten voor eventuele verwijdering van het dakterras zou moeten dragen. De kantonrechter moest daarom de redelijkheid van de eisen van de VvE ten opzichte van de belangen van [gedaagde] beoordelen.
De beslissing van de rechtbank
De rechtbank oordeelde dat [gedaagde] verplicht was om toegang te verlenen en zijn dakterras gefaseerd te ontruimen, maar alleen voor zover noodzakelijk bevonden door het door de VvE ingehuurde professionele bedrijf. Dit besluit was gebaseerd op het huishoudelijk reglement van de VvE en de bepalingen in de splitsingsakte. De kantonrechter vond dat deze maatregelen redelijk waren, gezien de blijvende klachten van de onderburen en het feit dat een definitieve oplossing nog niet was bereikt.
De VvE werd echter verantwoordelijk gehouden voor de kosten van het verwijderen van de tegels en tegeldragers, omdat deze tot de gemeenschappelijke gedeelten behoren. [gedaagde] moest wel de kosten dragen voor het verwijderen van de terrasdelen die tot zijn privé-gedeelte behoren.
Daarnaast werd [gedaagde] veroordeeld tot het betalen van een dwangsom van € 250 per dag, met een maximum van € 5.000, indien hij niet binnen 14 dagen na schriftelijk verzoek van de VvE toegang verleende. Ook werd hij veroordeeld tot het betalen van de voorrijkosten van het bedrijf dat het onderzoek zou uitvoeren, en de proceskosten van de VvE.
In reconventie werd de vordering van [gedaagde] om de VvE te veroordelen tot het betalen van de kosten voor het verwijderen van de terrasdelen die tot zijn privé-gedeelte behoren, afgewezen. Echter, de rechtbank gaf [gedaagde] gelijk voor wat betreft de kosten van de gemeenschappelijke tegels en tegeldragers, die de VvE moet vergoeden.
De kantonrechter compenseerde de proceskosten tussen partijen, wat betekent dat elke partij haar eigen juridische kosten moet dragen. Tot slot werd de vordering van [gedaagde] om de VvE te veroordelen in de kosten voor het verwijderen van de terrasdelen van het privégedeelte afgewezen, terwijl de kosten voor de verwijdering van de tegels en tegeldragers door de VvE betaald moesten worden.
Lees de originele uitspraak hier.
Disclaimer: Deze samenvatting is automatisch gegenereerd en kan daardoor fouten bevatten.
Raadpleeg altijd de originele uitspraak.
